civitasblog

Η McDonald’s στη CIVITAS

2012-01-25T10:11:00.000+02:00

Ετήσιο Πρόγραμμα Επικοινωνίας για τα εστιατόρια McDonald’s

Στη CIVITAS ανέθεσε την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών στρατηγικής, επικοινωνίας και δημοσίων σχέσεων η McDonald’s. Μετά από διερεύνηση της αγοράς, η εταιρεία Premier Capital Hellas S.A που διαχειρίζεται πλέον τα ιδιόκτητα εστιατόρια McDonald’s επέλεξε τη CIVITAS για την προβολή της εταιρικής εικόνας και των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της.

«Είναι ελπιδοφόρο το γεγονός ότι στη σημερινή συγκυρία ένας παγκόσμιος leader και αγαπητή στο κοινό μάρκα σαν την McDonald’s συνεχίζει όχι μόνο να εμπιστεύεται την Ελλάδα αλλά και να επενδύει στην επικοινωνία. Για εμάς στη CIVITAS είναι ιδιαίτερη τιμή που η McDonald’s επέλεξε την εταιρεία μας για την επικοινωνία της και είμαστε σίγουροι ότι μαζί θα κάνουμε το 2012 μια εξαιρετική χρονιά» ανέφερε ο Ντίνος Αδριανόπουλος, Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος της CIVITAS.

Από τη CIVITAS η νέα διαδραστική διαδικτυακή πλατφόρμα Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας

2012-01-17T14:59:00.000+02:00

Η CIVITAS δημιούργησε για λογαριασμό της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας στο πλαίσιο της τετράχρονης συνεργασίας τους, μια νέα εταιρική πλατφόρμα επικοινωνίας, η οποία φέρει το όνομα Responsibeerity και συγκεντρώνει τις δεσμεύσεις, τις πρωτοβουλίες και τις δράσεις της εταιρίας για τη φροντίδα του περιβάλλοντος, την υπεύθυνη κατανάλωση, τους ανθρώπους της και τη στήριξη της ελληνικής οικονομίας.

Η DIGITAL by CIVITAS ανέλαβε το σχεδιασμό και τη δημιουργία του site www.responsibeerity.gr, στο οποίο ξεδιπλώνεται η υπεύθυνη δράση της εταιρίας. Παράλληλα, μέσα από τους αντίστοιχους λογαριασμούς της στα social media, στο facebook και το Twitter, η Αθηναϊκή Ζυθοποιία ανοίγει το διάλογο με όλους τους συνομιλητές της. Τo site «βρίσκεται στον αέρα» από το Νοέμβριο 2011.

Η κα Έλλη Παναγιωτοπούλου, Corporate Relations Manager της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας δήλωσε σχετικά, «Για εμάς στην Αθηναϊκή Ζυθοποιία η υπεύθυνη και συνεπής πολιτική για το περιβάλλον, την κοινωνία και τον άνθρωπο είναι στο DNA μας και αποτελεί σταθερή δέσμευση μέσω της οποίας ανταποδίδουμε στους καταναλωτές μας την εμπιστοσύνη που μας δείχνουν εδώ και δεκαετίες. Είναι χαρά μας που μέσω του Responsibeerity δίνουμε μορφή και εικόνα στην υπεύθυνη δράση μας ανοίγοντας παράλληλα το διάλογο με την κοινωνία της οποίας είμαστε αναπόσπαστο κομμάτι».

Ανανέωση της εμπιστοσύνης των πολυεθνικών επιχειρήσεων στη CIVITAS

2012-01-12T11:41:00.000+02:00

Συνεχίζει τη συνεργασία της με σημαντικούς πολυεθνικούς πελάτες και το 2012

Ανανεώνεται και για το 2012 η συνεργασία της CIVITAS με σημαντικές πολυεθνικές εταιρείες όπως είναι η Boeing, η Schneider Electric, η APC by Schneider Electric, η ΜasterCard, η Printec, η Philips, η JP Morgan Asset Management, η ΝΟΚΙΑ και η Stanley Bet International στις οποίες παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες στρατηγικής, επικοινωνίας και δημοσίων σχέσεων προκειμένου να αναδείξει την εταιρική εικόνα και τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες.

«Είναι σημαντικό το γεγονός ότι οι πελάτες συνεχίζουν να δείχνουν την εμπιστοσύνη τους στη CIVITAS. Κάθε ανανέωση συνεργασίας μας γεμίζει χαρά αλλά και υπερηφάνεια για τη δουλειά μας και τους ανθρώπους μας, που χειρίζονται τους λογαριασμούς. Είναι επίσης σημαντικό ότι πολυεθνικοί πελάτες αυτού του βεληνεκούς εξακολουθούν να «ψηφίζουν» Ελλάδα σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία» ανέφερε ο Ντίνος Αδριανόπουλος, Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος της CIVITAS.

Από τη CIVITAS η διοργάνωση της εκδήλωσης για την παρουσίαση των αποτελεσμάτων της 1ης Πανελλήνιας Έρευνας Γνώσης για το Αλκοόλ

2011-12-08T11:41:00.000+02:00

Παρουσίαση Αποτελεσμάτων με Ανοιχτή Συζήτηση, μετάδοση σε livestreaming και ερωτήσεις μέσω twitter

Με μεγάλη συμμετοχή κοινού και δημοσιογράφων, η CIVITAS διοργάνωσε για λογαριασμό της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας, την εκδήλωση για την παρουσίαση των αποτελεσμάτων της 1^ης Πανελληνίας Έρευνας Γνώσης για το Αλκοόλ, που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2011, στο ξενοδοχείο Hilton, από τη Μ.Κ.Ο «ΝΗΦΑΛΙΟΙ – στην υγειά μας» και την Αθηναϊκή Ζυθοποιία, με θέμα «Υπεύθυνη Κατανάλωση. Υπεύθυνη Ενημέρωση; - 1η Πανελλήνια Έρευνα Γνώσης για το Αλκοόλ – Ανοιχτή Συζήτηση».

Τα κύρια συμπεράσματα της έρευνας έδωσαν το έναυσμα για την ανοιχτή συζήτηση που ακολούθησε με τη συμμετοχή του Δήμαρχου Θεσσαλονίκης κ. Γιάννη Μπουτάρη, ο οποίος μίλησε για τις προοπτικές και τις τάσεις στην Ευρώπη σχετικά με την υπεύθυνη κατανάλωση αλκοόλ, του Προέδρου της Ένωσης Ελλήνων Barmen κ. Κωνσταντίνου Στεφανακίδη, ο οποίος περιέγραψε την εμπειρία του «πίσω από την μπάρα» και του συγγραφέα κ. Αλέξη Σταμάτη, ο οποίος τοποθετήθηκε για το θέμα της κατάχρησης αλκοόλ και τις επιπτώσεις στην υγεία με σύντομη αναφορά στο προσωπικό του βίωμα. Την παρουσίαση των αποτελεσμάτων και το γενικό συντονισμό της εκδήλωσης ανέλαβε η Πρόεδρος της Μ.Κ.Ο «ΝΗΦΑΛΙΟΙ – στην υγειά μας», κα Σιμώνη Ξανθογιώργου (Μ.Α. Συμβουλευτικής Ψυχολογίας).

Επιπλέον, την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο κ. Αντώνης Δημόπουλος, Γενικός Γραμματέας Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης και ο κ. Γιώργος Πατούλης, Πρόεδρος Διαδημοτικού Δικτύου Υγείας, Δήμαρχος Αμαρουσίου και Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών.

Η παρουσίαση των αποτελεσμάτων μεταδόθηκε ζωντανά με live streaming από τη νέα διαδικτυακή πλατφόρμα Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας (www.responsibeerity.gr), ενώ μεγάλη ήταν η συμμετοχή του κόσμου καθώς είχε την ευκαιρία να υποβάλει τις ερωτήσεις του στο twitter (@responsibeerity - #erevna_ALC). Επιπλέον, το video της παρουσίασης των αποτελεσμάτων της 1ης Πανελλήνιας ‘Έρευνας Γνώσης για το Αλκοόλ είναι διαθέσιμο στο site www.responsibeerity.gr.

Ντίνος Αδριανόπουλος - Rebranding Greece

2011-11-24T10:56:00.000+02:00

Ομιλία του Ντίνου Αδριανόπουλου στο 11ο Διεθνές Συνέδριο Αριστοτέλης της ΕΕΔΕ που διεξήχθη στην Θεσσαλονίκη με θέμα : Rebranding Greece

H CIVITAS στηρίζει το TEDxAthens

2011-11-18T10:10:00.000+02:00

Η CIVITAS στηρίζει pro bono το TEDxAthens, αναλαμβάνοντας το πρόγραμμα επικοινωνίας και δημοσίων σχέσεων της διοργάνωσης. Τα στελέχη και οι συνεργάτες της εταιρείας θα παρέχουν δωρεάν τις υπηρεσίες τους στηρίζοντας την καινοτομία, τη δημιουργικότητα και την ανατροπή! Γιατί την ανατροπή;

Γιατί "Η Τέχνη της Ανατροπής" (The Art of Disruption) είναι το θέμα του φετινού TEDxAthens το οποίο θα γίνει το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2011, στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος (Αίθουσα Αντιγόνη).
To TEDxAthens ξεκίνησε την δράση του το 2009 και είναι μια από τις πρώτες TEDx εκδηλώσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Στόχος του είναι να αναδείξει και να προωθήσει την εμπειρία του TED σε τοπικό επίπεδο, παρουσιάζοντας ομιλητές που εμπνέουν με τις ιδέες, τα οράματα και τα επιτεύγματά τους.

Ποιος ο καλύτερος τρόπος να αναπτύξεις ένα PR project στο Web 2.0;

2011-08-04T19:29:00.002+03:00

Συνέντευξη του Ben Foster, Αντιπροέδρου Digital Strategy της Ketchum

Τα ερωτήματα είναι γνωστά, καυτά, επίκαιρα και ταλανίζουν όλους όσους άμεσα ή έμμεσα εμπλέκονται στο χώρο της επικοινωνίας και των Social Media. Τι θα γίνει με τα PR agencies στη ψηφιακή εποχή; PR agencies vs. Digital agencies; Πως μπορούμε να στήσουμε μία σωστή στρατηγική για online επικοινωνία; Απαντήσεις σε όλα αυτά τα ερωτήματα προσπάθησε να δώσει ο Ben Foster, Αντιπρόεδρος Digital Strategy της Ketchum και επισκέπτης καθηγητής στο DePaul University.

Σχετικά με τον προβληματισμό που επικρατεί στο χώρο, στο κατά πόσο δηλαδή τα PR agencies μπορούν να ανταποκριθούν στις σύγχρονες ανάγκες της ψηφιακής εποχής, ο Ben Foster επεσήμανε ότι αυτό που πρέπει να αποτελέσει το σημείο επαφής μεταξύ των PR agencies και των social media είναι το στοιχείο της προσωποποίησης. Όπως υπογράμμισε, τα PR agencies πρέπει να παρακινήσουν τους πελάτες τους να δημιουργούν και να επικοινωνούν νέα, τα οποία έχουν ένα προσωποποιημένο χαρακτήρα, καθότι τα Social Media αποτελούν τον καταλύτη για την κατανάλωση ειδήσεων σε πιο προσωποποιημένο τόνο. Από κοινού, τα PR agencies με τους πελάτες τους πρέπει να δημιουργούν επικοινωνιακό υλικό, το οποίο να αποτελεί πλατφόρμα με ποικιλόμορφο περιεχόμενο, το οποίο θα μπορεί να επικοινωνηθεί πιο ουσιαστικά και με ένα πιο προσωποποιημένο τρόπο προς το κοινό που προτιμά τα Social και Digital Media.

Ως προς τη διαμάχη μεταξύ PR agencies και Digital agencies, gurus, experts ή όπως θέλει ο καθένας να τιτλοφορείται, ο Ben Foster είναι μάλλον σαφής και κάθετος: “Το επιτυχημένο περιεχόμενο δεν είναι τίποτε άλλο από το να επικοινωνείς την είδηση με τον πιο δυνατό τρόπο που γίνεται και τα PR agencies είναι ειδικοί στην επικοινωνία και αντιλαμβάνονται ότι, εφόσον υπάρχουν αγορές για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες μίας επιχείρησης, τότε υπάρχει και αγορά για επικοινωνία. Τα ψηφιακά εργαλεία είναι ένας πολύ ισχυρός μηχανισμός διανομής του δυνατού περιεχομένου, αλλά χωρίς την ικανότητα των PR agencies να δημιουργούν μία ισχυρή ιστορία βασισμένη στα ενδιαφέροντα του κοινού, ακόμη και οι πλέον εντυπωσιακές ψηφιακές τεχνολογίες μπορούν να φανούν άχρηστες”. Σαφώς και οι πρωτοποριακές τεχνολογίες και οι εντυπωσιακές δυνατότητες που δημιουργούνται αποτελούν δυνατό εργαλείο, όμως αν τα μηνύματα είναι κενά περιεχομένου και ουσίας, τότε το επικοινωνιακό αποτέλεσμα απέχει κατά πολύ, και ο κίνδυνος μία ψηφιακής φούσκας φαντάζει πολύ ορατός.

Ο Ben Foster σε άλλο σημείο της συνέντευξης του παραθέτει τη στρατηγική της Ketchum για την ψηφιακή επικοινωνία ως απάντηση στο άστοχο ερώτημα πολλών πελατών «Τι πρέπει να κάνω; Facebook ή Twitter; Μπα, φτιάξε μου μία Facebook page να κάνω διαγωνισμούς και that’s it». Τα 5 βήματα που προτείνει η Ketchum, και χρησιμοποιεί και η :DIGITAL by CIVITAS, είναι τα εξής απλά:

- Research Program
- Development
- Organizational Alignment
- Rapid Cycle Implementation
- Measure, Learn, Apply.

Το προαπαιτούμενο για όλα αυτά όμως, όπως σε κάθε στρατηγική άλλωστε, είναι ο καθορισμός σαφών στόχων και επιδιώξεων του πελάτη.

Στην ουσία ο τρόπος προσέγγισης των social media και της ψηφιακής εποχής, δεν διαφοροποιείται από τις «παραδοσιακές» επικοινωνιακές προσεγγίσεις, αλλά μόνο στις τακτικές που χρησιμοποιούμε για την επικοινωνία. Το σημείο αναφοράς και προσοχής το ίδιο και μοναδικό, το σωστό περιεχόμενο.

Μάλλον ο McLuhan δεν θα ήταν πολύ χαρούμενος με αυτή την προσέγγιση…ή μήπως απλά θα μειδιούσε;

Το πλήρες κείμενο της συνέντευξης είναι διαθέσιμο εδώ.

Του Δημήτρη Χαζάπη

«Φεύγω για να μείνω» - η Πανδώρα Λυκούρη στο Marketing Week

2011-07-29T15:45:00.007+03:00

Η συνέντευξη της Πανδώρας Λυκούρη στο Marketing Week

"Λίγο αφότου πάτησε το «send», ενημερώνοντας την αγορά ότι, αρχής γενομένης από την 1η Οκτωβρίου, θα ασκεί καθήκοντα Director στη Millward Brown Optimor, η Γενική Διευθύντρια της CIVITAS αποκαλύπτεται στο Marketing Week.

Είναι ένα από τα πλέον αξιόλογα στελέχη στον κλάδο της Επικοινωνίας. Ως εκ τούτου, η ανακοίνωση ότι θα συνεχίσει την καριέρα της εκτός Ελλάδας, στη Νέα Υόρκη, δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη. Το Marketing Week έσπευσε, λοιπόν, να κουβεντιάσει μαζί της για τους λόγους που την οδήγησαν σε αυτήν την απόφαση. Και όχι μόνο.

Η Πανδώρα Λυκούρη επισήμανε τις πολύτιμες εμπειρίες που θα κρατήσει από την 14χρονη παρουσία της στη CIVITAS. Αναφέρθηκε στην Ελλάδα του Καβάφη, της ευρηματικότητας και της ικανότητας, αλλά και σε αυτήν του φθόνου, της λασπολογίας και της ατομικότητας. Σχολίασε την επόμενη μέρα και άφησε μία υπόσχεση..."

του Επαμεινώνδα Τσάκαλου

Marketing Week: Έπειτα από 14 χρόνια στη CIVITAS, πόσο εύκολη ή δύσκολη ήταν για εσάς η απόφαση να αλλάξετε όχι μόνο εταιρεία αλλά και χώρα;

Πανδώρα Λυκούρη: Εξαιρετικά δύσκολη. Η Ελλάδα είναι η χώρα, η πατρίδα, ο τόπος μου. Με ιστορία, άξιους ανθρώπους και «φως». Φεύγοντας αποχωρίζομαι φίλους, οικογένεια, σπίτι. Και η CIVITAS είναι αδιαμφισβήτητα μέρος όλων αυτών. Ήρθα στη CIVITAS στα 24, με ένα καλό “background”, αλλά χωρίς ουσιαστική γνώση της δουλειάς. Στη CIVITAS έμαθα τι σημαίνει στρατηγική επικοινωνία και άριστο client service. Τι σημαίνει να είσαι επαγγελματίας και να τιμάς την εμπιστοσύνη των πελατών σου.

Μεγάλωσα, ωρίμασα, δοκιμάστηκα. Συμμετείχα στα πιο ενδιαφέροντα “projects” που έχει να επιδείξει ο κλάδος μας στην Ελλάδα. Συνεργάστηκα με ανθρώπους που χαρακτηρίζονται από εξυπνάδα, ευρηματικότητα, δημιουργικότητα και, πάνω από όλα, ακεραιότητα και ήθος. Και είχα την τιμή να βοηθήσω πολλούς από αυτούς να εξελιχθούν με τη σειρά τους σε άριστους επαγγελματίες.

Ήμουν τυχερή. Θήτευσα σε μια εταιρεία αξιοκρατική, που δεν επιτρέπει προσωπικές agendas και «χωραφάκια». Που κρίνει τον καθένα, όχι μόνο από τις προσωπικές του επιδόσεις, αλλά και από το πόσο εξελίσσει τους συνεργάτες του.

Θυμάμαι στο πρώτο μου εξάμηνο στη CIVITAS, με ρώτησε ο Γιώργος Φλέσσας: «Μπορείς να κάνεις τη δουλειά μου;». Του απάντησα «Φυσικά όχι!». Και τότε μου είπε «Να τη μάθεις γρήγορα λοιπόν, γιατί έτσι θα μπορέσω και εγώ να ανοίξω νέους δρόμους για την εταιρεία μας και για εσάς». Αυτή είναι η φιλοσοφία και το DNA της CIVITAS, που την καταξίωσε στην αγορά ως πρωτοπόρο. Με περηφάνια, λοιπόν, για 14 χρόνια συστήνομαι ως «CIVITάνθρωπος».

Παράλληλα, όμως, φεύγω και από την «άλλη» Ελλάδα. Εκείνη που εχθρεύεται την επιχειρηματικότητα, πυροβολεί τους άξιους και «τρώει τα παιδιά της». Μια χώρα στην οποία η αγορά συχνά επιτρέπει την αναξιοκρατία και ανέχεται τους «γνωστούς-άγνωστους» που υποβιβάζουν -πολλές φορές ύπουλα και με λασπολογία- κάθε προσπάθεια υγιούς ανάπτυξης. Που ενοχλούνται από την επιτυχία του γείτονα και, αντί να τον μιμηθούν, εύχονται να του «ψοφήσει ο γάιδαρος».

Πιστεύω ότι η κρίση προσφέρει τη μεγαλύτερη δυνατή ευκαιρία για αλλαγή. Δίνει βήμα σε όλους όσους θέλουν να ανεβάσουν τον πήχη και να κάνουν τη διαφορά. Δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε οι «άλλοι» να μπουν στο περιθώριο. Επιτρέπει σε μια δημιουργική χώρα να βρει ξανά το βηματισμό της.

Δεν θα είμαι εδώ στο νέο αυτό ξεκίνημα. Όμως, η απόφασή μου να μετακινηθώ στην Αμερική και δη σε έναν τόσο διαφορετικό και υψηλών απαιτήσεων κλάδο, δεν είναι «φεύγω». Είναι, και ας μου επιτραπεί η χρήση του όρου, όπως ακούστηκε στο πρόσφατο debate, «φεύγω για να μείνω» [#iq2fevgo].

Γιατί, ως στελέχη, πιστεύω πως πρέπει να λέμε «ναι» στις προκλήσεις εκείνες που μας δίνουν τη δυνατότητα να εξελιχθούμε και να γίνουμε καλύτεροι, ως επαγγελματίες και ως άνθρωποι-πολίτες. Να συσσωρεύσουμε γνώση, ώστε, όταν γυρίσουμε, να μπορέσουμε -ίσως- να προσφέρουμε περισσότερα.

Marketing Week: Ποια εμπειρία-συμπέρασμα από τα χρόνια σας στη CIVITAS θα βάλετε σίγουρα στη βαλίτσα σας; Και ποια εικόνα της Ελλάδας θα κρατήσετε χαραγμένη στη μνήμη σας μέχρι να επιστρέψετε έστω για διακοπές;

Πανδώρα Λυκούρη: Από τη CIVITAS θα πάρω μαζί μου την βαθιά πίστη ότι όποιος θέλει να πάει μπροστά με αξιοκρατικά κριτήρια, μπορεί. Ότι η επιτυχία δεν αποτιμάται μόνο σε υλικά αγαθά, αλλά κυρίως στον σεβασμό και την αναγνώριση που κερδίζεις. Θα πάρω μαζί μου τους ανθρώπους. Όλους εκείνους, μέσα και έξω από τη CIVITAS, που με δίδαξαν, στήριξαν, εμπιστεύτηκαν. Θα πάρω την πολύτιμη γνώση που αποκόμισα συνεργαζόμενη τόσα χρόνια με την Ketchum, ένα από τα κορυφαία δίκτυα επικοινωνίας στον κόσμο. Και τέλος, θα πάρω μαζί την εμπειρία που μου προσέφερε η εργασία μου στην Ελλάδα. Αυτή που αποτέλεσε το εχέγγυο για το βήμα μου αυτό.

Από την Ελλάδα θα κρατήσω το μοναδικό της «φως» και τον Έλληνα. Εκείνον που ξέρει να δίνει (και να κερδίζει) τις σωστές μάχες κάνοντας μας περήφανους. Εκείνον για τον οποίο, μόλις τον περασμένο αιώνα, ο Winston Churchill, στην πιο δύσκολη στιγμή της Ευρώπης είχε πει "Greeks do not fight like heroes; heroes fight like Greeks".

Marketing Week: Είναι τέτοιες οι συνθήκες τα τελευταία χρόνια στη χώρα, ώστε όλο και περισσότερα στελέχη σκέφτονται πια τη λύση του εξωτερικού. Τελικά, δυστυχώς, ένα από τα ελάχιστα πράγματα που εξάγει η Ελλάδα είναι Έλληνες;

Πανδώρα Λυκούρη: Παράδοξο, αλλά αληθινό. Η Ελλάδα εξάγει Έλληνες που διακρίνονται στο εξωτερικό γιατί η ευρηματικότητα, ικανότητα και ευελιξία του Έλληνα είναι μοναδική. Όπως είναι, άλλωστε, και η εμπειρία που αποκτάς δουλεύοντας στην ελληνική αγορά.

Για να απογειωθεί, όμως, ένας επαγγελματίας και να λειτουργήσει ομαδικά προς έναν κοινό σκοπό, χρειάζεται το κατάλληλο περιβάλλον: παιδεία, δομή, κουλτούρα. Χρειάζεται πλαίσιο και ξεκάθαρους κανόνες παιχνιδιού.

Σήμερα αυτό λείπει από την Ελλάδα και γι’ αυτό, ενώ υπάρχουν εξαιρετικές «ατομικές» επιδόσεις, δεν δημιουργείται ένα υγιές σύνολο.

Σίγουρα θα πάρει χρόνο. Όμως οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις έχουν δρομολογηθεί και, για πρώτη φορά, η εφαρμογή τους φαίνεται να είναι μη-διαπραγματεύσιμη.

Marketing Week: Στη Millward Brown Optimor θα ασκείτε καθήκοντα Director. Πότε θα πείτε «μπράβο, τα κατάφερα. Ήρθε ή ώρα για τον επόμενο στόχο»;

Πανδώρα Λυκούρη: Είναι πολύ νωρίς για να απαντήσω. Ο κλάδος του global brand strategy και financial consultancy δεν υπάρχει στην Ελλάδα, άρα αποτελεί terra incognita. Γι’ αυτό προτιμώ, αντί για τον «στόχο», να εστιάσω -για όσο αυτή διαρκέσει- στη διαδρομή.
Με το ρίσκο να ακουστεί τετριμμένο λοιπόν, πηγαίνοντας για το «ταξίδι» μου στην Αμερική, παίρνω μαζί μου την Ιθάκη του Καβάφη. Την αρχή και το τέλος της. Λόγια σοφά, ελληνικά, που θα με συνοδεύουν.

Διαβάστε ολόκληρη την συνέντευξη εδώ: http://www.marketingweek.gr

Τι είναι για μένα το Twitter?

2011-07-20T17:51:00.001+03:00

Δεν είναι λίγοι αυτοί που με ρωτάνε γιατί ασχολούμαι με το Twitter. Τι νόημα έχει –μου λένε– να γράφεις πού είσαι και τι κάνεις και ποιος νοιάζεται γι αυτό.

Αποφάσισα, λοιπόν, να γράψω αυθόρμητα τι είναι για μένα το Twitter.

Για να είμαι ειλικρινής η ενασχόλησή μου ξεκίνησε από καθαρή επαγγελματική περιέργεια. Διαβάζοντας συνέχεια από τους Αμερικάνους συναδέλφους της Ketchum και τη γενικότερη αρθρογραφία για τη σημασία του στη νέα εποχή της επικοινωνίας είπα: “ΟΚ! Ας το παρακολουθήσω, για να καταλάβω”.

Άρχισα λοιπόν να κάνω follow διάφορους και σιγά-σιγά να καταλαβαίνω τους κανόνες, τις διαδρομές και τις δυνατότητές του. Με δυσκολία, με απορίες, με κενά.

Σήμερα, μετά από κάμποσους μήνες ενασχόλησης, το twitter είναι για μένα: ένα απλό, γρήγορο, εύχρηστο και ενδιαφέρον εργαλείο με πολλές και διαφορετικές χρήσεις.

Πιο συγκεκριμένα:

1. Είναι ενημέρωση: μαθαίνεις γρήγορα τι συμβαίνει, όχι μόνο από μέσα ενημέρωσης που διατηρούν λογαριασμό twitter αλλά και από αυτόπτες μάρτυρες γεγονότων παντού στον κόσμο και φυσικά στην Ελλάδα. Είχα άμεση ενημέρωση για τις εξεγέρσεις στην Αίγυπτο, στη Λιβύη και στη Συρία, για το σεισμό και τη διαρροή ραδιενέργειας στην Ιαπωνία μέχρι ποιούς δρόμους κλείνουν τα ταξί στο κέντρο της Αθήνας.

2. Μοιράζεσαι απόψεις, γνώμες και πληροφορίες, κάθε είδους, σημαντικές ή λιγότερο σημαντικές. Ενδιαφέροντα άρθρα και links, φωτογραφίες, video, απόψεις, γνώμες και πληροφορίες για το κάθε τι, από τις τελευταίες δηλώσεις της Merkel μέχρι ποιό είναι το καλύτερο φαγητό στην τάδε ταβέρνα ή τι καιρό κάνει στη Χαλκιδική.

3. Είναι βήμα διαλόγου: είναι πολλοί αυτοί που έχουν άποψη και τη διατυπώνουν. Αν θέλεις ανοίγεις διάλογο μαζί τους, επιχειρηματολογείς, αντιδικείς, αδιαφορείς, όλα είναι ανοιχτά και –το πιο σημαντικό– δημόσια. Κι αυτό στην Ελλάδα, που δεν έχουμε μάθει να συζητάμε παρά μόνο να “κατατροπώνουμε” τον αντίπαλο είναι σίγουρα μια πολύτιμη άσκηση.

4. Είναι μηχανισμός επιρροής: υπάρχουν γνώμες και απόψεις προσώπων που εκ των πραγμάτων έχουν μεγαλύτερη επιρροή και μας ενδιαφέρει να τις μαθαίνουμε. Γνώμες που έχουν απήχηση, που προκαλούν συζήτηση, που επηρεάζουν. Κι όπως αναλύουν διεξοδικά οι Ν. Χρηστάκης και J.Fowler στο βιβλίο τους “Connected”: “Όλοι επηρεαζόμαστε και όλοι επηρεάζουμε”.

5. Είναι μετάδοση συναισθημάτων: “δεν την παλεύω”, “είμαι χαρούμενος”, “είμαι down”, “έχω νεύρα”, “θέλω να φωνάξω” είναι μερικά από τα συνηθέστερα tweets καθημερινά. Συναισθήματα που μοιράζονται είτε για εκτόνωση, είτε για αποφόρτιση, είτε –όπως λένε κάποιοι χαιρέκακα– ομαδική ψυχοθεραπεία. Σπάνια το κάνω αλλά καταλαβαίνω καλύτερα τους φίλους και τις φίλες που εκφράζονται έτσι.

6. Κοινωνική δικτύωση σε πραγματικό χρόνο: παρέες λαμπερές από φίλους, γνωστούς, φίλους των φίλων μας, πρόσωπα ή κοινότητες που μοιραζόμαστε κοινά ενδιαφέροντα, ανθρώπους που μας κάνουν “κλικ”. Και σε όλους τους παραπάνω προστίθενται διαρκώς καινούργιοι.

7. Είναι σημείο συνάντησης όλων μας σε πραγματικό χρόνο, ένα virtual διαρκές ραντεβού που άλλοι μπαίνουν, άλλοι βγαίνουν, άλλοι παρεμβαίνουν. Έτσι, παραφράζοντας τον Διονύση Σαββόπουλο “των Ελλήνων” –κι όχι μόνο– “οι κοινότητες φτιάχνουν άλλο γαλαξία”. Και είναι όμορφη η στιγμή όταν συναντάς πρόσωπο με πρόσωπο τους ψηφιακούς σου φίλους. Όταν τύχει να βρεθούμε κάπου και να μας πούνε: “Γεια σου, είμαι ο τάδε, έχουμε μιλήσει στο twitter, χαίρομαι που σε γνωρίζω από κοντά”. Και έχει πλάκα όταν τύχει στους συστήνουν ή αυτοσυστήνονται με το ψηφιακό τους όνομα ή τους προσφωνείς με αυτό! Είχα την απρόσμενη χαρά να γνωρίσω μέσω του twitter πολλούς και πολύ ενδιαφέροντες φίλους και φίλες που αλλιώς δύσκολα θα είχα την ευκαιρία και κάθε μέρα γνωρίζω κι άλλους.

8. Είναι παρέα: κάποιες φορές που δεν έχω κάτι άλλο να κάνω, στους χρόνους αναμονής στα αεροδρόμια, στα βαρετά συνέδρια, αργά το βράδυ, όλο και κάποιον θα βρεις on line.

9. Είναι αλληλεγγύη συχνά συγκινητική, όχι μόνο προς τους ξεσηκωμένους του Ιράν ή της Συρίας αλλά και στους διπλανούς μας που έχουν ανάγκη, είτε για αιμοδοσία, είτε για υποστήριξη, όπως στη πρόσφατη περίπτωση της Τζώρτζιας Παπαζήση. Χρειαζόμαστε τελικά ο ένας τον άλλον, όσο ποτέ άλλοτε.

10.Πάνω από όλα είναι ανθρώπινη επικοινωνία. Κι αυτό τα λέει όλα!

Είναι προφανές ότι, όπως συμβαίνει με όλα τα εργαλεία, όλα εξαρτώνται από το πώς τα χρησιμοποιείς. Με το σφυρί μπορείς να καρφώσεις ένα καρφί, να χτυπήσεις το δάχτυλό σου ή να σπάσεις ένα κεφάλι. Το ίδιο και με το twitter: το αν θα είναι όλα όσα αναφέρω παραπάνω ή όχι εξαρτάται από εμάς. Με μια διαφορά: επειδή στο twitter όλα γίνονται δημόσια τα συλλογικά ανακλαστικά σού δείχνουν το δρόμο ή σε βάζουν στη θέση σου.

Εν κατακλείδι, το twitter λειτουργεί βασισμένο σε εμάς, στους ανθρώπους που είμαστε μέσα. Είναι σοβαρό, βαρετό, σοφό, περίεργο, κουτσομπόλικο, ημιμαθές, παρδαλό, διασκεδαστικό γιατί είναι η προέκταση του εαυτού μας.

Κι επειδή στο twitter δεν είμαστε για να μονολογούμε … για εσάς, τι είναι το twitter;

Δύο παράλληλα σύμπαντα ή πώς μια χώρα αυτοκτονεί

2011-06-22T19:45:00.015+03:00

του Ντίνου Αδριανόπουλου*

Την προηγούμενη Τετάρτη 15.6.2011, την ώρα των απεργιακών κινητοποιήσεων των συνδικάτων και της διαδήλωσης των αγανακτισμένων, εξελισσόταν στη "Μεγάλη Βρετάνια" διήμερο συνέδριο με τον τίτλο: "Greek Power Summit – Helping Greece Rebuilt", όπου ελληνικής καταγωγής επιχειρηματίες από όλο τον κόσμο, επενδυτές και ξένοι εμπειρογνώμονες συζητούσαν για το οικονομικό κλίμα και την προσέλκυση επενδύσεων στην Ελλάδα.

Σε πείσμα των χαλεπών καιρών που ζούμε αλλά και σε πείσμα των εντάσεων της ημέρας, ιδίως όταν ένα μικρό πλήθος κόσμου θέλησε να εισβάλλει μέσα στο ξενοδοχείο για να αμαυρώσει την εκδήλωση, οι συμμετέχοντες δεν πτοήθηκαν και εμείς ως CIVITAS με αγωνία αλλά και με ανακούφιση είδαμε ότι όχι μόνο το οργανώσαμε καλά αλλά και υλοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία.

Ζήσαμε συγκλονιστικές στιγμές, στιγμές βγαλμένες από το σήριαλ «Μάχη» με τον εαυτό μου σαν τον λοχία Σώντερς να οδηγώ από το πλυσταριό του ξενοδοχείου (που χρησιμοποιείται ως έξοδος κινδύνου) τον κεντρικό ομιλητή Steve Forbes (εκδότη τους διεθνούς οικονομικού περιοδικού FORBES) μαζί και με άλλους μεγάλους επιχειρηματίες και επενδυτές στους πίσω δρόμους, οι οποίοι κλαίγοντας από τα δακρυγόνα, νόμιζαν -τρομάρα τους- ότι γινόταν γυρίσματα αστυνομικής ταινίας.

Δείτε στο link που επισυνάπτω το σχετικό ρεπορταζ από το ΒΗΜΑ web TV

http://bit.ly/m7LPer

* Ο Ντίνος Αδριανόπουλος είναι αν.Διευθύνων Σύμβουλος της CIVITAS

Τhe Web is our playground!

2011-05-27T14:26:00.000+03:00

Blogs, fora, online κοινότητες, κοινωνική δικτύωση, cloud computing, έννοιες που μας κατακλύζουν και αποκτούν ισχυρότερη παρουσία στην agenda της Επικοινωνίας. Το Internet έχει μεγαλώσει, η ευρυζωνικότητα μπήκε σε κάθε σπίτι και τα δίκτυα Wi-Fi βρίσκονται στη διαθεσιμότητά μας, κάνοντας την επικοινωνία στην καθημερινότητα μας πιο άνετη και ενδιαφέρουσα.

Ο ελκυστικός κόσμος του Internet αποτελεί μια παιδική χαρά και ταυτόχρονα, ένα οπλοστάσιο. Είναι άμεσος, πολύ-επίπεδος και δε συγχωρεί. Όμως, γι’ αυτόν που θα προετοιμαστεί κατάλληλα και θα τιθασεύσει τις νέες συνθήκες, υπάρχουν ευκαιρίες με χαμηλό κόστος για την επικοινωνία προϊόντων και υπηρεσιών, σε ένα ευρύ, στοχευμένο κοινό, που δεν περιορίζεται σε γεωγραφικά όρια. Η σχέση ανάμεσα στο brand και στον καταναλωτή είναι πιο αμφίδρομη από ποτέ. Ως χρήστες έχουμε άποψη, συζητάμε κι ανταλλάζουμε απόψεις με ποικίλους τρόπους, αναζητάμε αυτά που μας ενδιαφέρουν, όπου και όποτε επιθυμούμε. Και η δύναμη του Internet, έγκειται ακριβώς σε αυτή τη πραγματικότητα: παρέχει τη δυνατότητα να βρίσκεσαι εκεί, να συμμετέχεις στο διάλογο και να χτίζεις τη σχέση με το κοινό σου.

Ο μέσος χρήστης του Διαδικτύου εμπλουτίζει πλέον το portfolio των δραστηριοτήτων του με νέους τομείς, όπως το e-commerce, τις online εμπορικές συναλλαγές, τις ηλεκτρονικές αγορές, την κοινωνική δικτύωση, τη ψυχαγωγία και την ενημέρωση, που μετατρέπονται σε πεδίο δράσης για την επικοινωνία. Με τη μεγάλη δύναμη που έφερε το Διαδίκτυο στη μετάδοση της πληροφορίας, η online επικοινωνία ανδρώθηκε με την αμεσότητα του Μέσου, το υψηλό engagement, τη διαδραστικότητα και την πρωτοτυπία του περιεχομένου.

Από την άλλη, η πεμπτουσία της φορητότητας, μετενσαρκώνεται στο πλήθος των φορητών συσκευών -smart phones, tablets, netbooks, pads-, αλλά και στην μετεξέλιξη των παραδοσιακών συσκευών, όπως η τηλεόραση, που γίνονται εργαλεία δικτύωσης και κατακλύζουν τη ζωή μας. Πλέον, το Internet βρίσκεται δίπλα μας σαν να υπήρχε εκ φύσεως και δημιουργεί ιδανικές συνθήκες για τη μετάδοση, το διαμοιρασμό και την ανταλλαγή πληροφοριών και εμπειριών, παντού και πάντα.

Σε αυτό το περιβάλλον, η online επικοινωνία ενός brand δεν είναι απλή επιλογή, αλλά στρατηγική προτεραιότητα. Το κλειδί της επιτυχίας, βρίσκεται μεταλλαγμένο στην καρδιά της Δαρβινικής θεωρίας: “Survival of the diversified”. Η πιο μεγάλη πρόκληση για την Επικοινωνία, είναι η εύρεση της φόρμουλας που ενσωματώνει τη διαφορετικότητα, τη δημιουργικότητα και την καινοτομία, με στόχο το μέγιστο engagement των κοινοτήτων. Είναι στο χέρι του καθένα να μεθοδεύσει τους τρόπους. Ως στελέχη επικοινωνίας, καλούμαστε να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις του online περιβάλλοντος, και να επιλέξουμε τις πρακτικές που οδηγούν στην κορυφή.

Γιώργος Δημητρίου (@tsakali_gr)

Long-Tail marketing guru and Wired Magazine Editor-In-Chief Chris Anderson shares his belief that the web is the ultimate innovation playground

Γιατί πρέπει να νιώθουμε υπερήφανοι για το κλάδο μας

2011-05-20T11:13:00.000+03:00

Άναψε η συζήτηση περί δεοντολογίας στις ΗΠΑ εξαιτίας της αποκάλυψης από έναν blogger επιρροής ότι μεγάλη εταιρία δημοσίων σχέσεων τον προσέγγισε για λογαριασμό της Facebook, προκειμένου να σχολιάσει αρνητικά το μεγάλο ανταγωνιστή της, τη Google. Και δεν είναι λίγοι αυτοί που έγραψαν ότι δεν πρόκειται για μια μεμονωμένη κίνηση αλλά για μια ολόκληρη εκστρατεία “ενημέρωσης”. (http://bit.ly/mgkIKJ , http://bit.ly/mLAAeU ). Η συζήτηση κλιμακώθηκε και μάλιστα η εταιρεία έκανε το σφάλμα να διαγράψει τα σχόλια που έγιναν στη σελίδα της στο Facebook για το θέμα αυτό.

Σκέφτηκα ότι στην Ελλάδα –παρά τη συνολική κατρακύλα της χώρας μας– ο κλάδος μας έχει από τα υψηλότερα στάνταρ δεοντολογίας. Αρνητικές εκστρατείες με ανάθεση σε εταιρία δημοσίων σχέσεων δεν έχουν γίνει. Θα μου πείτε: καλά στην Ελλάδα δεν υπάρχουν “εργολαβίες λάσπης”; Φυσικά υπάρχουν, όπως υπάρχουν και οι ανάλογοι “εργολάβοι”. Ποιοι είναι; δήθεν εκδότες, ανώνυμα blogs και δήθεν δημοσιογράφοι. Ευτυχώς, είναι γνωστοί και δακτυλοδεικτούμενοι και ως εκ τούτου μηδενικής αξιοπιστίας.

Εκείνο που συμβαίνει είναι το αντίστροφο. Πολλές φορές ως εταιρείες επικοινωνίας καλούμαστε να υπερασπιστούμε επιχειρήσεις από τη συχνά άδικη κακοποίηση της φήμης τους από τα μέσα ενημέρωσης. Γιατί τα μέσα ενημέρωσης είτε λόγω των συμφερόντων που εκπροσωπούν, είτε λόγω του υπερβολικού ανταγωνισμού, είτε λόγω χαλαρής δεοντολογίας μονίμως υπερβάλλουν στην αρνητική διάσταση των ειδήσεων ή παραλείπουν την άποψη της άλλης πλευράς.

Σίγουρα η κάθε εταιρεία αποφασίζει πόσο ψηλά βάζει τον πήχυ της ακεραιότητας και του σεβασμού της δεοντολογίας. Όμως, στην Ελλάδα οι εταιρίες δημοσίων σχέσεων και οι συνάδελφοι έχουν σεβαστεί απόλυτα τη δεοντολογία. Και γι αυτό πρέπει να νιώθουμε όλοι υπερήφανοι.

H CIVITAS πάει TEDxThess

2011-04-08T19:17:00.000+03:00

Η αισιοδοξία που γεννά η μη παραίτηση.
Ήταν η πρώτη φορά μετά από καιρό που άκουσα προτάσεις – όχι μονάχα τρομακτικές περιγραφές για το πόσο άσχημα είναι τα πράγματα και πόσο χειρότερα πρόκειται να γίνουν. Άκουσα ιδέες, άκουσα ιστορίες ανθρώπων που πέτυχαν επειδή τόλμησαν.

Ότι πολυτιμότερο μου έδωσε το Ted είναι αυτή η υποψία ελπίδας για το μέλλον που μεταδόθηκε από τους ομιλητές, τους διοργανωτές και εκείνους που εξάντλησαν τα εισιτήρια του συνεδρίου προτιμώντας να περάσουν με ένα πιο δημιουργικό τρόπο το ηλιόλουστο Σάββατο τους. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία άκουσαν προσεκτικά, γέλασαν στα σωστά σημεία (πάντοτε δείγμα ευφυΐας, τουλάχιστον), συμμετείχαν, συγκινήθηκαν, προβληματίστηκαν.

Η αίσθηση που πήρα είναι πως οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες είναι εν δυνάμει φορείς μιας ενέργειας ζωτικά απαραίτητης στις μέρες μας. Είναι ίσως η ενέργεια που πηγάζει από την άρνηση να αποδεχτούμε πως δεν είμαστε ικανοί να κάνουμε τίποτα για να βγούμε από το τέλμα στο οποίο βρισκόμαστε. Η φωνή που υποστηρίζει πως όσο υπάρχουν νέες ιδέες και όρεξη, όσο αμφισβητούμε και τολμάμε, μπορούμε να διεκδικήσουμε και να χαρίσουμε ένα διαφορετικό οικονομικό, επιχειρηματικό, κοινωνικό, συνειδησιακό μέλλον στη χώρα μας.

Γι’ αυτό εξάλλου ανταμώνουμε. Για να βρούμε τους τρόπους.

Νίκος Πατρινός (@nickpatrinos)

Why not?
Στο TedxThess ταυτίστηκα με τον κάθε ομιλητή. Απλοί άνθρωποι με ωραίες ιδέες που είχαν το θάρρος να τις πραγματοποιήσουν, παρά τις δυσκολίες. Με πείσμα, κόντρα στην αποθάρρυνση και στη γραφειοκρατία πίστεψαν στον εαυτό τους, υλοποίησαν την ιδέα τους και πέτυχαν.

Μέσα σε 18 λεπτά ο καθένας από τη δική του σκοπιά παρουσίασε την ιστορία του έτσι όπως την φαντάστηκε από την αρχή. Είναι το θάρρος που χρειάζεσαι για να τολμήσεις να πραγματοποιήσεις την ιδέα σου και να μπορείς στο μέλλον να την εξιστορήσεις. Άλλωστε ποιος μιλάει για μια ωραία ιδέα που έμεινε κλειδωμένη σε ένα συρτάρι; Πραγματικά προσωπικότητες που εμπνέουν και ιδέες που αξίζει να διαδοθούν. Και που ξέρεις στο μέλλον ίσως παρουσιάσουμε εμείς στη σκηνή του TED. Why Not?

Σύλβια Παπαβλασοπούλου (@SylviaPap)

Γιατί με άρεσε το όνομα!
Χάρηκα γιατί με άρεσε το όνομα όπως θα έλεγε ο Μιχάλης Ζουλουμίδης ο οποίος μοιράστηκε το δικό του success story της σπιρουλίνας αλλά και την πορεία του ως νέος entrepreneur. Η φράση “why not?” ή κατά το ελληνικότερο «Και γιατί όχι;» κρύβει μία αισιοδοξία όπως αυτή που προσπάθησε να περάσει ο Ονίκ Παλαντζιάν και η (απλά θεά) Λένα Διβάνη, μία αισιοδοξία η οποίο δυστυχώς είναι καλά κρυμμένη στην Ελλάδα της κρίσης, των ειδήσεων των 20:00 και των κυριακάτικων εφημερίδων.

Χάρηκα που ήμουν στο TEDxThessaloniki γιατί ξαναεμφανίστηκε στο προσκήνιο η φαντασία και η αέναη μηχανική του εγκεφάλου ο οποίος δεν σταματά ποτέ τις διεργασίες του και παράγει ακατάπαυστα έργο όπως ακριβώς κάνει και ο Θανάσης Κωνσταντόπουλος του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ο οποίος μοιράστηκε μαζί μας το όραμά του για την τροφοδότηση της γης από νερό και ήλιο.

Χάρηκα εν τέλει γιατί μου αποτυπώθηκαν έντονα τα λόγια της Dr. Jill Bolte Taylor στην Ωδή στον Εγκέφαλο.

Δημήτρης Χαζάπης (@dchazapis_hathi)

TedxThess: Ζήσε με πάθος.
Ψέματα δεν θα πω. Τα συνέδρια δεν τα συμπάθησα ποτέ. Μόνο η σκέψη του να παραμείνεις ‘καθηλωμένος’ σε μια θέση προσπαθώντας να διατηρήσεις το ενδιαφέρον αλλά και την προσοχή σου αμείωτα καθ’ όλη τη διάρκεια των διαφόρων ομιλιών μου προκαλούσε πάντα ένα άγχος…Με αυτές τις σκέψεις ταξίδεψα για να φτάσω Θεσσαλονίκη και αυτές είχα στο μυαλό μου μέχρι να βρω τη θέση μου στην αίθουσα. Δεν χρειάστηκαν ειλικρινά πάνω από πέντε λεπτά για να ενθουσιαστώ πραγματικά και να αισθανθώ τυχερή που ήμουν ανάμεσα στους ακροατές. Η μαγική λέξη: πάθος. Σε αντίθεση με ανάλογες εμπειρίες μου στο παρελθόν, αυτή τη φορά είχα την τύχη να ακούσω και να γνωρίσω τις ιστορίες ανθρώπων με πάθος για τη ζωή, για τις ιδέες τους και για τον άνθρωπο. Καθένας με μια διαφορετική ιστορία, μια διαφορετική ιδέα, σε ένα διαφορετικό πλαίσιο κυνήγησε το όνειρο, τα θέλω του και πέτυχε. Με πολύ όρεξη, μα πάνω απ’ όλα με πολύ πάθος. Ο λόγος τους άμεσος, αληθινός και απλός μας άγγιξε όλους, μας παρέσυρε και μας ταξίδεψε σε έναν κόσμο όπου όλα είναι εφικτά όταν κάποιος απλά θέλει.

Εύα Επιτροπάκη (@Epitropaki)

Γιατί με προβλημάτισε (και) η «συμπεριφορά» μου
Ποιος είπε ότι πρέπει να περιμένεις το διάλλειμα για να μάθεις τι πιστεύουν οι άλλοι για το event στο οποίο βρίσκεσαι;

Μετά το TEDx Athens είχα την ευκαιρία να βρεθώ και στο TEDx Thessalonikis όπου έκανα practice το αγαπημένο μου πλέον “άθλημα”. Παρακολούθησα με προσοχή όλες τις παρουσιάσεις ενώ ταυτόχρονα διάβαζα και έγραφα σ το #TEDxThess στο twitter. Με τον τρόπο αυτό αυξήθηκαν κατά πολύ οι πηγές από τις οποίες δεχόμουν ερεθίσματα. Ένα tweet μπορούσε να μου φέρει στο μυαλό κάτι που δεν είχα σκεφτεί, να μου δώσει μία πληροφορία που μου έλειπε ή ακόμα & να μου αλλάξει την αρχική μου προδιάθεση απέναντι στον ομιλητή.

Όσο πληθαίνουν οι αφορμές για εφαρμογή αυτή της “dual screen” συμπεριφοράς μου (συνέδρια, ημερίδες κλπ) τόσο περισσότερο με προβληματίζουν δύο βασικά θέματα

- Το 1ο αφορά το κατά πόσο δίνουμε την δέουσα προσοχή στον βασικό ερέθισμα (παρουσιαστής, ομιλητής κλπ) – μήπως χάνουμε αρκετά από το «ζουμί» όσο κοιτάμε το handheld μας;

- Το 2ο είναι το πολυσυζητημένο θέμα του conformity μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον – πόσο πιθανό είναι να δει κάποιος ένα timeline γεμάτο αρνητικά tweets για ένα συγκεκριμένο θέμα και να μην επηρεαστεί? Ακόμα και αν είχε αντίθετη άποψη θα την εκδηλώσει αμέσως ή θα προτιμήσει να «συμμορφωθεί»?

ΥΓ. (1) Πολλά Bravo στην ομάδα του @TEDxThess για την τρομερή διοργάνωση
ΥΓ. (2) Πολλά πολλά ευχαριστώ σε όλη την ομάδα CIVITAS για την υπέροχη εκδρομή

Δημήτρης Φλώρος (@dimflo)

Aισιοδοξία και έμπνευση
Βασικός σκοπός κάθε συνεδρίου είναι να μεταδώσει πληροφορίες, γνώσεις και απόψεις γύρω από διάφορα θέματα. Είναι λοιπόν κατανοητό και αναμενόμενο ότι η παρακολούθηση απαιτεί αδιάκοπη προσήλωση στους ομιλητές. Τις περισσότερες φορές λοιπόν και μετά από ώρες παρακολούθησης νιώθεις κούραση και έχεις την ανάγκη να κάνεις κάτι που θα σου ανεβάσει τη διάθεση..

Φεύγοντας όμως από το TEDx Θεσσαλονίκης, η ψυχολογία σου ήταν τελείως διαφορετική…Δεν ένιωθες κουρασμένος. Ένιωθες μια ευφορία. Δεν ήταν απλώς 7 ώρες ομιλιών αλλά 7 ώρες εναλλαγών, περισυλλογής και έντονων συναισθημάτων. Ανά 18 λεπτά το θέμα άλλαζε και μαζί η διάθεση κι οι σκέψεις σου. Άκουγες όχι μόνο απόψεις διατυπωμένες με λόγια αλλά και μέσω μουσικής, τραγουδιών, εικόνων. Δεν ήταν μόνο οι ιδέες των ομιλητών που σε μάγευαν αλλά και ο τρόπος με τις οποίες ο καθένας επέλεγε να τις καταθέσει. Ο κάθε ομιλητής είχε βρει τον τρόπο να σε καθηλώσει και να σε κάνει να αναρωτιέσαι why not? .Ξαφνικά μέσα σε μια αίθουσα όλα ήταν πιθανά. Ήταν μια εμπειρία που σε γέμιζε αισιοδοξία και έμπνευση.

Σαββίνα Κούσουλα (@savkous)

TEDx + Θεσσαλονίκη = Success! Why not after all?
Η Θεσσαλονίκη δεν με έχει απογοητεύσει ποτέ, όσες φορές και αν την έχω επισκεφτεί σαν βιαστικός τουρίστας και πάντα είναι η πόλη, στην οποία λατρεύω να ξαναγυρνώ. Όμως, θα προσπαθήσω να επικεντρωθώ στο TEDx, προσπερνώντας για λίγο την γοητευτική πόλη που το φιλοξένησε. Το TEDx Thessaloniki, όπως ήταν αναμενόμενο, είχε κάποιες περισσότερο και κάποιες λιγότερο ενδιαφέρουσες παρουσιάσεις. Αν έπρεπε να ξεχωρίσω κάποιες θα ήταν των τριών Βρετανών της ημέρας: του Tim Bradshaw που αναφέρθηκε στο Silicon Randabout του Λονδίνου, του Paul Lewis με θέμα το citizen journalism μέσω social media και του Colin Falconer που ασχολήθηκεμε την εναλλακτική εκπαίδευση νέων για την αξιοποίηση των ταλέντων τους. Πάντως, η πιο εμπνευσμένη παρουσίαση ήταν του venture capitalist, Onic V. Palandjian, γεμάτη θετικά μηνύματα για την Ελλάδα. Ακόμα κι αν δεν συμφωνούσες πλήρως με την ουσία της επιχειρηματολογίας του, ο τρόπος παρουσίασης της δεν μπορούσε παρά να σε συνεπάρει και να σε πείσει να παραμείνεις στην Ελλάδα και να παλέψεις για ένα καλύτερο μέλλον. Απόδειξη το θερμό και παρατεταμένο χειροκρότημα στο τέλος της ομιλίας του, ως επιβράβευση από ένα μάλλον σκεπτικιστικό ως προς το συγκεκριμένο θέμα κοινό. Άλλωστε σε τελική ανάλυση αυτός δεν ήταν και ο σκοπός του TEDx; Να σε βάλει να σκεφτείς “Why not?”, γιατί να μην τα καταφέρουμε ακόμα και στον πιο δύσκολο στόχο, αν το πιστέψουμε και το προσπαθήσουμε πραγματικά;

Αλέξης Μυλωνάς (@alexmyl)

Γιορτή φαντασίας
Είχα ακούσει πριν από 1-2 χρόνια, δεν θυμάμαι καλά πότε, όταν ήμουν στην Αγγλία πάντως, για το TEDx. Είχα δει και κάποια videaκια στο youtube και είχα πει «Να ωραία ιδέα ώστε να εμπνέονται οι νέοι και όσοι αισθάνονται νέοι». Αφού γύρισα στην Ελλάδα συνάντησα μια φορά κάποιους φίλους οι οποίοι μιλούσαν για το TEDxAthens και όποτε μιλούσαν για αυτό έλαμπαν τα μάτια τους. O ενθουσιασμός με τον οποίο μου μίλησαν αυτοί που δούλεψαν για το TEDx Athens με έκανε να νιώσω πως το TEDx ήταν κάτι στο οποίο έπρεπε οπωσδήποτε να συμμετάσχω. Όταν έφτασα στη Θεσσαλονίκη τα χαρούμενα πρόσωπα και τα θετικά vibes των διοργανωτών με έβαλαν κατευθείαν στο πνεύμα της εκδήλωσης. Το TEDx λοιπόν έτσι όπως το έζησα εγώ είναι μια γιορτή φαντασίας, διορατικότητας και τόλμης. Στοιχεία που έχει κάθε άνθρωπος μέσα του και μπορεί να μην το ξέρει ή να μην έχει τολμήσει να τα εξερευνήσει. Το σύνθημα του TEDx Why not? με ταρακούνησε με έβαλε σε σκέψεις για αυτά που έχω καταφέρει μέχρι τώρα, με γέμισε με αισιοδοξία και με ενέπνευσε για όλα αυτά που θέλω να πετύχω στο μέλλον. Συγχαρητήρια σε όλους αυτούς που πίστεψαν και υλοποίησαν-εθελοντικά- αυτήν την ιδέα δίνοντας μας ελπίδες ότι θα συνεχίσουν να μας εκπλήσσουν για πολλά χρόνια ακόμα…

Μαρτίνα Φωτοπούλου (@mafotop)

Ήμουν και εγώ TedxSter
Αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή με το TEDx. Παρακολούθησα ομιλίες απλές, άκουσα ιστορίες καθημερινές που όμως από πίσω κρύβουν θάρρος και ιδέες που αλλάζουν τον τρόπο σκέψης, που παρακινούν και περνάνε αισιόδοξα μηνύματα σε μια δύσκολη περίοδο. Με συγκίνησε ο δυναμισμός του Παναγιώτη Χρυσοβέργη, που παρά τις αντίξοες συνθήκες φαινόταν πιο δυνατός και ισορροπημένος από τους περισσότερους που φαινομενικά τα έχουν όλα. Με γοήτευσε το πάθος και το πείσμα του Paul Lewis για την ακριβή ενημέρωση και την δυναμική των social media! Με έβαλε σε σκέψεις η αμεσότητα και η λιτότητα της Λένας Διβάνη, «πιάσε το πρέπει από το γιώτα και γδάρε το ίσαμε το πι».
Η Θεσσαλονίκη ήταν ένα συνονθύλευμα από σκέψεις και συναισθήματα, εικόνες, ομιλίες, και μουσική. Η ζωντάνια της πόλης, η γεμάτη αίθουσα, η καλή παρέα που με έκαναν να γυρίσω και να θέλω να μοιραστώ την TED εμπειρία μου, τα όσα άκουσα και είδα εκεί.

Ζωή Κωνσταντοπούλου (@zoeconst)

ΠΥΚΝΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

2011-03-31T15:38:00.001+03:00

Έχουν αρχίσει να πυκνώνουν οι επιθέσεις κατά των τραπεζών για την απροθυμία τους –ή την αδυναμία τους– να ενισχύσουν τη χειμαζόμενη αγορά. Ο υπουργός Οικονομικών προειδοποιεί με επιστολές, τα επιμελητήρια το ίδιο και οι αρνητικές αναφορές στα μέσα ενημέρωσης αυξάνονται. Η δε αντίληψη της κοινής γνώμης, όπως είναι γνωστό ήδη από τα τέλη του 2008, είναι τελείως αρνητική.

Η εκτίμησή μας είναι ότι όσο πληθαίνουν τα αδιέξοδα στην αγορά, οι επιθέσεις θα κλιμακώνονται και ενισχυόμενες από γερές δόσεις λαϊκισμού είναι πολύ πιθανό να οδηγήσουν σε ακρότητες που θα επιβαρύνουν το ήδη δυσμενές οικονομικό κλίμα.

Και οι τράπεζες τι κάνουν; Κλείνονται στο καβούκι τους ή αλλάζουν την κουβέντα. Με άλλα λόγια, τίποτα!

Την ίδια στιγμή και η Βρετανία βρίσκεται σε κρίση. Και μάλιστα τέτοια κρίση που έχει οδηγήσει τους συνήθως ψύχραιμους Βρετανούς σε μαζικές κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας, όπως αυτή της προηγούμενης εβδομάδας.

Έτσι, οι κορυφαίες τράπεζες στη Βρετανία –η Barclays, η HSBC, η Lloyds, η RBS, η Santander και η Standard Ch – σχεδιάζουν μια μεγάλη εκστρατεία για να αναγεννήσουν τη φήμη και την εικόνα τους προς τις επιχειρήσεις ιδίως τις μικρές & μεσαίες (SMEs).

Ο τελικός στόχος –φιλόδοξος– σύμφωνα με πληροφορίες είναι να δημιουργήσουν ένα business-friendly image, ώστε “να θεωρούνται οι τράπεζες φίλοι της επιχείρησης”. Και πώς θα γίνει αυτό: με το σωστό συνδυασμό ουσίας και επικοινωνίας. Η καλλιέργεια των σχέσεων, το business mentoring και η συστηματική αλληλοενημέρωση συνδυάζεται με τη δημιουργία ενός Business Growth Fund ύψους £ 1.5 billion, με προγράμματα ανακούφισης χρεών και εργαλεία πρόσβασης σε χρηματοδοτήσεις (που αναπτύσσει η κάθε τράπεζα) κι όλα αυτά με μια κοινή πλατφόρμα επικοινωνίας.

Είναι αυτονόητο ότι όλο το πρόγραμμα –ο σχεδιασμός του οποίου ξεκίνησε πριν από έξι μήνες και θα διαρκέσει μέχρι το τέλος του 2011– επιτηρείται από τη British Bankers Association.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, γνωρίζει κανείς εκ προοιμίου ότι η συλλογική δράση στη χώρα μας είναι ανύπαρκτη, καθώς τα καπελώματα, οι αλληλοϋπονομεύσεις και το στενά νοούμενο συμφέρον κυριαρχούν έναντι του συλλογικού οφέλους.

Πέρα όμως από την αδράνεια, οι ήδη κλονισμένες σχέσεις εμπιστοσύνης μεταξύ των ιδιωτών, των επιχειρήσεων και των τραπεζών, υπονομεύονται καθημερινά ακόμη περισσότερο από τη συμπεριφορά των τελευταίων (δηλαδή των τραπεζών) οι οποίες μοιάζουν να ενδιαφέρονται αποκλειστικά για τον εαυτό τους και καθόλου για τους πελάτες τους. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Αλέξης Παπαχελάς στην Καθημερινή 31.3.2011 (http://bit.ly/f3tGNH): “Καθώς όμως η οικονομική κατάσταση χειροτερεύει, συμβαίνει κάτι παράδοξο και πάρα πολύ επικίνδυνο. Οι τράπεζες, στην προσπάθειά τους να επιβιώσουν, δεν «τραβάνε την πρίζα» από τις επιχειρήσεις που είναι σαφές ότι δεν έχουν γιατρειά, αλλά ταυτόχρονα πιέζουν ασφυκτικά τις υγιείς επιχειρήσεις. Ανεβάζουν τα spreads, τραβάνε πίσω ανοιχτές γραμμές πίστωσης ή και ζητούν τα χρήματα για παλιά δάνεια από υγιείς επιχειρήσεις. Αντιλαμβάνεσθε πόσο παράλογο είναι αυτό; Έτσι πνίγονται οι επιχειρήσεις που πρέπει να μείνουν ζωντανές για την επόμενη ημέρα και η κάθαρση που το σύστημα χρειάζεται δεν έρχεται ποτέ”.

Τι πρέπει να κάνουν οι τράπεζες λοιπόν για να δημιουργήσουν νέες σχέσεις εμπιστοσύνης; Πρώτα-πρώτα να αντιμετωπίσουν άμεσα το πρόβλημα πριν εξελιχθεί σε μείζονα κρίση. Να τοποθετηθούν στο νέο περιβάλλον από μηδενική βάση. Να ξανακτίσουν συστηματικά τις σχέσεις τους με όλους. Να επενδύσουν με ειλικρίνεια στις άυλες αξίες που κατέρρευσαν: αξιοπιστία και νέες σχέσεις εμπιστοσύνης.

Και όπως αναφέραμε σε προηγούμενη ανάλυση μας (http://bit.ly/h2jojD) “Όλα αυτά δεν μπορούν να γίνουν χωρίς πειθαρχημένη επικοινωνία με τους εκάστοτε stakeholders (καταναλωτές, πολίτες, μέσα ενημέρωσης, εργαζόμενους κα)”.

Τα προειδοποιητικά μηνύματα είναι ξεκάθαρα. Όποιοι τα ερμηνεύσουν έγκαιρα και σωστά θα αντιμετωπίσουν και τα λιγότερα προβλήματα στο μέλλον και ίσως να μπορέσουν να μετατρέψουν την επερχόμενη κρίση σε ευκαιρία.

g.flessas@civitas.gr

GREAT STORIES…greater PR!

2011-03-29T16:35:00.000+03:00

As reported in the article “Secret of great marketing stories: "The truth behind the facts", by Kristin Zhivago in Revenue Journal, George Lucas, when interviewed recently inThe Wall Street Journal, regarding the difference between circus and art, replied that “YouTube is circus - which the movie industry calls throwing puppies on the freeway, because you just create something and put it up and see what happens”. He then said that art, on the other hand, is "where the person contrives the situation and tells a story, and hopefully that story reveals the truth behind the facts."

In PR we claim the territory of CREATING & TELLING ENGAGING & INTERESTING STORIES. We believe that this is exactly what good PR is supposed to do: reveal the truth behind the facts… and this is neither an easy nor a frequent occurrence! Although reasons vary from having to go through the filters of management and legal reviews, to lacking writing and imagination skills, the outcome remains the same: our stories very often come out dull and lifeless, devoid of human interest, stating only the dry facts …and then we wonder where’s the expected publicity

However, great stories paint bright pictures. Being able to communicate an authentic story is actually the cornerstone of our business success. If we think of the common characteristics great brands/companies share, top of the list would be the ability to communicate an inspiring story that speaks to the mind and heart of consumers from generation to generation…what’s changing at unbelievable speed are channels and influencers. Social media have made storytelling as easy as riding a bike and as influential as founding Christianism.. To make my case I give you the examples by Richard Edelman in his post “A More Optimistic Davos”, of brands such as Coca-Cola “that have officially accepted that Facebook fans are 40% more likely to recommend the product and that its 22 million friends are growing at the rate of one million every 10 days. Beatriz Perez, CMO of Coca Cola North America said she is more interested in expressions than impressions, pointing to YouTube where there are 146 million videos involving the brand, only 20% from the company. Pointing to the same direction, Sheryl Sandberg, COO of Facebook, has disclosed that those with a smart phone spend 48% of their time on social media and that a friend recommendation yields a doubling in sales”. However, great stories will sell no matter where found, posted or written in ink (traditional media)… as seen with the recent Amy Chua story in the Wall Street Journal yielding 4.5 million page views, 13% of which came via Facebook.(source: Wall Street Journal)

It is very important that we, as PR professionals keep in mind the words of G. K. Chesterton who said “a good novel tells us the truth about its hero; but a bad novel tells us the truth about its author.”

Της Βάντας Γιανναρά (@Vandaki)

Οι έλληνες δεν εμπιστεύονται τις μεγάλες επιχειρήσεις. Υπάρχει λύση;

2011-02-28T17:37:00.000+02:00

Η γενικευμένη δυσπιστία των Ελλήνων προς τους θεσμούς, που αποτυπώνει το ευρωβαρόμετρο που δημοσιεύτηκε στις 24.2.2011 (http://bit.ly/eFW3By), αποδεικνύει ότι παρά τη σοβαρότητα των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε δεν υπάρχουν σταθερα σημεία αναφοράς. Φυσικά δεν εκπλήσσει κανέναν η δυσπιστία προς τα κόμματα, προς τα μέσα ενημέρωσης, την κυβέρνηση ή τα συνδικάτα.

Έκπληξη –και μάλιστα δυσάρεστη– προκαλεί η ιδιαίτερη επιφυλακτικότητα και δυσπιστία με την οποία οι έλληνες πολίτες αντιμετωπίζουν τις μεγάλες επιχειρήσεις (79%) όταν ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός (EU27) μέσος όρος είναι 59%. Πρόκειται για έναν ιδιαίτερα ανησυχητικό δείκτη.

Οι έλληνες δεν εμπιστεύονται τις επιχειρήσεις, παρά τα εκατομμύρια ευρώ που ξοδεύονται στις διαφημιστικές εκστρατείες κοινωνικού περιεχομένου και σε ενέργειες εταιρικής κοινωνικής ευθύνης (CSR) από τις μεγάλες εταιρίες. Η εικόνα τους δεν πείθει.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Για δύο λόγους: πρώτον, διότι η αξιοπιστία δεν κτίζεται με αποσπασματικές ενέργειες, με επιφανειακές κινήσεις αυτοδιαφήμισης και με μεταμφιεσμένες σε “κοινωνικές” εμπορικές καμπάνιες, όπως υπαγορεύουν τα ξεπερασμένα μοντέλα επικοινωνίας, στα οποία παραμένουν προσκολλημένες οι περισσότερες επιχειρήσεις στην Ελλάδα. Και δεύτερον, διότι συνεχίζουν να αγνοούν όσα η διεθνής εμπειρία έχει αποδείξει ότι δηλαδή, κατά τη διάρκεια της ύφεσης, το κτίσιμο και η διατήρηση της θετικής εικόνας και φήμης είναι περισσότερο σπουδαία από ποτέ. Ο λεπτομερής στρατηγικός σχεδιασμός και η επικοινωνία με τους stakeholders, όχι μόνο δεν πρέπει να εγκαταλείπεται, αλλά αντίθετα πρέπει να ενισχύεται.

Παρά τις μεγάλες επιπτώσεις που έχει η οικονομική και κοινωνική κρίση στην εμπιστοσύνη του πολίτη-καταναλωτή απέναντι στις επιχειρήσεις και τα brands, οι CEOs αμελούν την αξία της θετικής εικόνας και των σχέσεων εμπιστοσύνης πιστεύοντας ότι μόνο οι περικοπές συμβάλουν στην επιβίωση και οι marketers, είτε από συνήθεια, είτε από ανασφάλεια παραμένουν εγκλωβισμένοι σε δαπανηρές, μαζικές, μη στοχευμένες εκστρατείες/δράσεις, που διασκορπίζουν πόρους και αμφιλεγόμενα αποτελέσματα.

Πριν περίπου δύο χρόνια, στις 30 Μαρτίου 2009, όταν η κρίση δεν είχε δείξει ακόμη ολόκληρο το άσχημο πρόσωπο της, ο γράφων είχε επισημάνει τα παραπάνω στην ομιλία του με τον τίτλο “Εμπιστοσύνη: το νόμισμα της νέας εποχής” στο συνέδριο “Brands, επικοινωνία και ΜΜΕ σε κρίση;”. (http://bit.ly/hGv07D).

Τι πρέπει να κάνουν οι εταιρείες για να δημιουργήσουν νέες σχέσεις εμπιστοσύνης

Να τοποθετηθούν στο νέο περιβάλλον από μηδενική βάση. Να προσδιορίσουν εξαρχής το όραμα, τις αξίες, τις δεσμεύσεις και τους σκοπούς τους και να ορίσουν ένα αυστηρό χρονοδιάγραμμα κινήσεων. Να ξανακτίσουν συστηματικά τις σχέσεις τους με όλους. Να αναδείξουν τα ισχυρά τους σημεία και να βελτιώσουν τα αδύνατα. Να επενδύσουν με ειλικρίνεια στις άυλες αξίες που κατέρρευσαν: αξιοπιστία και νέες σχέσεις εμπιστοσύνης.

Το κτίσιμο και η διατήρηση της θετικής εικόνας και φήμης είναι περισσότερο σπουδαία από ποτέ. Οι θεσμοί, οι οργανισμοί, οι εταιρείες ακόμη και οι μάρκες προσδιορίζονται, όχι από το τι λένε οι ίδιες για τον εαυτό τους, αλλά από το τι πιστεύουν οι άλλοι γι’ αυτές. Το επικαιροποιημένο όραμα, η ειλικρίνεια, η υπευθυνότητα και η διαφάνεια είναι οι νέες κυρίαρχες αξίες.

Όλα αυτά δεν μπορούν να γίνουν χωρίς πειθαρχημένη επικοινωνία με τους εκάστοτε stakeholders (καταναλωτές, πολίτες, μέσα ενημέρωσης, εργαζόμενους, επενδυτές κ.α.). Πρώτα για να εξηγήσει κανείς τις θέσεις του απέναντι σε ό,τι συμβαίνει και στη συνέχεια για να προβάλει τις δεσμεύσεις του για το μέλλον. Όσοι το κάνουν έγκαιρα και σωστά, μπορούν να αποκτήσουν σημαντικό πλεονέκτημα για την επόμενη ημέρα και να αρχίσουν να μετατρέπουν την κρίση σε ευκαιρία.

Η δική μας δουλειά –της στρατηγικής και της επικοινωνίας – είναι να διαμορφώνουμε τις σχέσεις των ανθρώπων και των οργανισμών, τόσο μεταξύ τους, όσο και με το περιβάλλον τους, γι αυτό και στη σημερινή συγκυρία η ευθύνη μας είναι μεγαλύτερη από ποτέ.

Πρέπει να βοηθήσουμε τους οργανισμούς και τις επιχειρήσεις να στοχεύσουν σωστά, να δώσουν νέο περιεχόμενο στα μηνύματα τους, να επανατοποθετήσουν την εικόνα τους και τελικά να ξανακερδίσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών.

Διαφήμιση καλοπληρωμένη ή καλοντυμένη;

2011-02-23T21:31:00.003+02:00

Είναι αλήθεια ότι ο όρος ‘πληρωμένη διαφήμιση’ φέρνει στο νου τον όρο ‘πληρωμένος δολοφόνος’, ενώ ο όρος ‘δημόσιες σχέσεις’ φέρνει εικόνες καλοντυμένων executives που απολαμβάνουν cocktails και finger food σε chic bar restaurant παρουσία επωνύμων…
Τίποτα από τα δύο δεν ισχύει.
Και ενώ κάποιοι διαφημιζόμενοι αναρωτιούνται ακόμα αν θα πρέπει να επενδύσουν στην παραδοσιακή διαφήμιση ή στη διαχείριση της φήμης των προϊόντων τους, οι επαγγελματίες και των δύο κλάδων γνωρίζουν καλά πως οι υπηρεσίες τους είναι αποδοτικότερες όταν αλληλοσυμπληρώνονται. Το ερώτημα είναι ποιος παίρνει τη μερίδα του λέοντος εν καιρώ κρίσης… Η απάντηση είναι γνωστή: Οι Δημόσιες Σχέσεις φυσικά! Ελλείψει budget οι διαφημιζόμενοι ανακαλύπτουν εκ νέου τη χαρά της μη πληρωμένης αναφοράς, τη μαγεία της αυθόρμητης συμμετοχής του κοινού και εν τέλει το όφελος της έμμεσης δημοσιότητας.

Στο άρθρο της με τίτλο «Η μετάβαση από τη διαφήμιση στις δημόσιες σχέσεις», η Rachel Bell, ιδρυτικό στέλεχος της εταιρείας δημοσίων σχέσεων Shine Communications, ισχυρίζεται ότι ενώ με την πάροδο του χρόνου το πλήθος των διαφημίσεων αυξάνεται διαρκώς η αποτελεσματικότητα τους μειώνεται.

Σε μια εποχή φθίνουσας πορείας για τη διαφήμιση οι δημόσιες σχέσεις έρχονται να καλύψουν το κενό και να δημιουργήσουν δεσμούς μεταξύ των εταιρειών και των καταναλωτών. Εταιρείες όπως η Microsoft, η Red Bull, η Google, το eBay και η Zara χρησιμοποιούσαν αποκλειστικά τις δημόσιες σχέσεις και μέχρι και σήμερα κάποιες από αυτές δεν χρησιμοποιούν καθόλου τις παραδοσιακές μεθόδους διαφήμισης.

Είναι γεγονός πώς ενώ η διαφήμιση παραμένει σημαντική για την διατήρηση της εταιρικής φήμης, οι δημόσιες σχέσεις είναι αυτές που συντελούν στο κτίσιμο της εταιρικής φήμης.
Πρόσφατες μελέτες (Micu, Loda & Carrick) έδειξαν πώς συγκρίνοντας την αποτελεσματικότητα μεταξύ διαφήμισης και δημοσίευσης (φιλικών προς την εταιρεία ή το προϊόν) άρθρων στον τύπο, η δημοσιότητα (publicity) αποδεικνύεται ότι έχει πολύ μεγαλύτερο αντίκτυπο στη γνώμη των καταναλωτών.

Είναι λογικό… η διαφήμιση έχει σκοπό να πουλήσει, ενώ η δημοσιότητα έχει σκοπό να ενημερώσει. Σε μια εποχή όπου όλο και περισσότεροι λένε ‘όχι’ στην αγορά αγαθών, κανένας δεν λέει ‘όχι’ στην ενημέρωση. Κι αν υποσυνείδητα η ενημέρωση οδηγεί τελικά στην αγορά… Έ τότε δεν είναι σπατάλη. Είναι ώριμη επιλογή!

Άφησα την έκπληξη για το τέλος: τα παραπάνω συμβαίνουν στις αγορές των ΗΠΑ, της Μ. Βρετανίας αλλά δυστυχώς όχι στην Ελλάδα.

Μέμα Καυγά (@mem_ka)

Πηγή
http://www.ipracongressperu.com/articulos.php?idioma=in&aid=88&sec=19

We are the message

2011-02-17T19:32:00.000+02:00

Ο Olly είναι ευρωκράτης και εργάζεται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η Herta είναι διπλωμάτης καριέρας και εργάζεται στο γερμανικό Υπουργείο Εξωτερικών. Ο John είναι αναλυτής αγορών σε επενδυτικό fund στο Λονδίνο. Ο Jaques είναι Head of Business Development σε πολυεθνική εταιρία στον τομέα της ενέργειας. Η Madalyn είναι δημοσιογράφος σε έγκυρο μέσο ενημέρωσης διεθνούς εμβελείας. Ο Κώστας είναι Διευθύνων Σύμβουλος μεγάλης εταιρίας με δραστηριότητες στην Ελλάδα και σημαντική συμμετοχή ξένων μετόχων.

Όλοι οι παραπάνω έχουν ένα κοινό σημείο: η δουλειά τους είναι να παρακολουθούν τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα και με τις εισηγήσεις τους να κατευθύνουν τις αποφάσεις των ανωτέρων τους για το πώς θα πρέπει να κινηθούν στη χώρα μας.

Σαν κι αυτούς υπάρχουν πολλοί άλλοι: στα υπουργεία Εξωτερικών και Οικονομίας διαφόρων χωρών (ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία, Κίνα κλπ), σε όλες τις πρεσβείες που λειτουργούν στη χώρα μας, σε κεντρικές τράπεζες (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Federal Bank, Bundesbank κα) σε χρηματοπιστωτικούς οίκους και οργανισμούς (ΔΝΤ, ΟΟΣΑ κλπ), σε τράπεζες και funds, σε μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες, σε risk analysts, σε think tanks κλπ

Άλλοι ενδιαφέρονται για επενδύσεις, άλλοι να προφυλάξουν κεφάλαια που έχουν δανείσει στην Ελλάδα , άλλοι αναζητούν ευκαιρίες, άλλοι εξετάζουν αν θα τερματίσουν την δραστηριότητά τους εδώ και αν θα επενδύσουν σε πιο συμφέρουσες αγορές, άλλοι τηρούν στάση αναμονής.

Είναι άνθρωποι ενημερωμένοι, με εμπειρία συνήθως σε πάνω από μία χώρες και γνώση των αγορών, επαγγελματίες που θέλουν να κάνουν καλά τη δουλειά τους,.

Ποια είναι τα μηνύματα που πήραν τις τελευταίες ημέρες:

Η Κυβέρνηση να ανατρέπει όσα η ίδια συμφώνησε πριν λίγες ημέρες με τους δανειστές της. Οι υπουργοί, οι βουλευτές και ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ να καταγγέλλουν τα στελέχη την τρόικας (δηλαδή τους αρμοδίους να ελέγχουν τη ροή του δανεισμού προς την Ελλάδα) γιατί μίλησαν για ένα θέμα που –από ότι φαίνεται– είχε συζητηθεί και συμφωνηθεί.
Ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου –που έχει κάνει τόση προσπάθεια για να αναστηλωθεί την αξιοπιστία της χώρας στα διεθνή fora– να δηλώνει ότι θα απαγορεύσει με νόμο την εκποίηση δημόσιας περιουσίας.
H αξιωματική αντιπολίτευση να καταγγέλλει την κυβέρνηση και την τρόικα για το συγκεκριμένο θέμα, τη στιγμή που η ίδια πρότεινε τον Ιούλιο ως βασικό πυλώνα της πρότασης της για την οικονομία να εξοικονομηθεί το ίδιο ποσό (50 δις) από την αξιοποίηση της κρατικής περιουσίας και τις αποκρατικοποιήσεις. Πρόταση μάλιστα την οποία ο Πρόεδρος της –κατά τα λεγόμενα του– ανέπτυξε αναλυτικά τους ηγέτες του Ευρωπαϊκού Λαϊκού κόμματος αμέσως μετά.
Τα κομμουνιστικά κόμματα να καταδικάζουν μετά βδελυγμίας τις αποκρατικοποιήσεις και να προτρέπουν τους πολίτες σε μαζική ανυπακοή.
Οι δημοσιογράφοι και οι πάσης φύσεως “αναλυτές” σε όλες τις τηλεοράσεις, τα ραδιόφωνα και στις περισσότερες εφημερίδες να καταγγέλλουν με οργίλο ύφος το “ξεπούλημα του εθνικού πλούτου!”
Οι συνδικαλιστές και τα συνδικάτα –μιλώντας ως ιδιοκτήτες των ΔΕΚΟ που εργάζονται– να καταγγέλλουν τους πάντες και να δηλώνουν ότι “δεν πουλάμε, ας το καταλάβουν οι ξένοι”.
Οι πολίτες να παρακολουθούν σαστισμένοι και να είναι έτοιμοι να πιστέψουν σκοτεινές δυνάμεις πάνε να κλέψουνε τον εθνικό πλούτο. Χωρίς βέβαια να έχουν ακούσει κανέναν από όλους τους παραπάνω να προτείνει κάποιες άλλες επιλογές για την ελάφρυνση του χρέους.

“You are the message” Αυτό έγραψε ο Roger Ailes στο ομώνυμο κλασσικό πια βιβλίο του. Εμείς είμαστε το μήνυμα! Και ποια είναι λοιπόν τα μηνύματα από όλα αυτά; θέατρο του παραλόγου, ελαφρότητα, ανευθυνότητα, λαϊκισμός, άγνοια των διεθνώς καθιερωμένων πρακτικών, σύγχυση!

Αναλύοντας τα παραπάνω εσείς τι θα γράφατε στην αναφορά σας για την Ελλάδα;

Ποια θα ήταν η εισήγησή σας; Θα προτείνατε ποτέ στον προϊστάμενό σας να επενδύσει σε χρόνο, σε υπομονή, σε προσπάθεια, σε κατανόηση ή σε χρήμα σε αυτή τη χώρα;

Θα το κάνατε;

To tweet or not to tweet??

2011-02-16T15:38:00.000+02:00

Ο κάθε επαγγελματίας στο χώρο μας έχει να αντιμετωπίσει και κυρίως να εκπαιδευτεί και να εκπαιδεύσει τους πελάτες του σε έναν καινούργιο κόσμο “Social Media” που εξελίσσεται με ραγδαίους ρυθμούς.

Τα social media (sm) αποτελούν μια ακόμη πτυχή της επικοινωνίας από τα οποία δεν πρέπει να απέχεις αλλά πρέπει να χρησιμοποιήσεις με στρατηγική. Αν και αποφεύγω να χρησιμοποιώ το ρήμα «πρέπει» καλό είναι από την αρχή να μπαίνουν σωστές βάσεις χρήσης των sm και να ακολουθείς ορισμένα guidelines για να μην καταλήξεις να είσαι μόνος σου αντιμέτωπος με ολόκληρη τη social κοινότητα. Και πρόκειται για αυστηρή κοινότητα που δύσκολα συγχωρεί παραστρατήματα, όπως στην περίπτωση του διάσημου σχεδιαστή μόδας Kenneth Cole.

O Kenneth Cole δεν κατάφερε να αντισταθεί στη σκέψη ότι μπορεί δωρεάν με ένα μόνο tweet να επικοινωνήσει το λανσάρισμα της νέας του κολεξιόν δράττοντας την «ευκαιρία» να spam-άρει με διαφημιστικό μήνυμα τη συζήτηση στο twitter σχετικά με τις εξελίξεις στην Αίγυπτο. Χρησιμοποιώντας το παρακάτω tweet “Milions are in uproar in #Cairo. Rumor is they heard our new spring collection is now available online at http://bit.ly/KCairo - KC” κατάφερε μέσα σε λίγες μόνο ώρες να προκαλέσει την οργή χιλιάδων ανθρώπων, bloggers, δημοσιογράφων με αποτέλεσμα ένα τεράστιο κύμα αρνητικής δημοσιότητας γύρω από το όνομα της εταιρείας του και τον ίδιο. Είναι χαρακτηριστικό ότι δημοσιεύτηκαν πάνω από 400 αρνητικά δημοσιεύματα, υπήρξε ραδιοφωνική και τηλεοπτική κάλυψη του θέματος καθώς η συζήτησης συνεχίστηκε στα blogs, στο twitter και στο facebook.

Παρόλο που ο Cole απέσυρε το σχετικό tweet και δημοσίευσε απολογία στη σελίδα του στο facebook, τα σχόλια στο wall της επίσημης σελίδας ήταν κυρίως αυτού του περιεχομένου “You are an a*****e. No excuses.” Επιπλέον έχει ήδη δημιουργηθεί και ψεύτικο profile στο twitter το οποίο χλευάζει τον Kenneth Cole και την εταιρεία του έχοντας ήδη περισσότερους από 7.500 followers.

Χρησιμοποιώντας το hashtag #Cairo το οποίο παρακολουθούσαν χιλιάδες άνθρωποι από όλο τον κόσμο για ενημέρωση σχετικά με την αιματοβαμμένη αραβική επανάσταση δεν χωρούσε το αστείο ή ακόμα χειρότερα η διαφήμιση. Γι’ αυτό και η κοινότητα τιμώρησε τον Cole παραδειγματικά.

Το παραπάνω πρόσφατο παράδειγμα δείχνει την ανάγκη της κάθε εταιρείας να είναι παρούσα στις εξελίξεις και στα social media με πρόγραμμα και στρατηγική. Όπως αναφέρει και η Alexandra Samuel, Director of the Social + Interactive Media Centre στο Emily Carr University το profile της κάθε εταιρείας στα social media δεν είναι ένας πίνακας ανακοινώσεων στον οποίο μπορείς «καρφιτσώσεις» το νέο σου αλλά είναι το μέσο για να γίνεις συμμέτοχος συζητήσεων που σ’ ενδιαφέρουν και να ακουστεί η άποψή σου. Με την προϋπόθεση ότι δεν είσαι εκτός θέματος!

Σύλβια Παπαβλασοπούλου (@SylviaPap)

Links:

Kenneth Cole @ Twitter
Η απολογία του Kenneth Cole @ Facebook
AP story on Kenneth Cole
Fake Kenneth Cole Twitter account

Πηγές:

http://blogs.hbr.org/samuel/2011/02/kenneth-coles-social-media-mar.html

http://hightalk.net/2011/02/04/a-single-tweet-can-cause-a-lot-of-damage/

Από το “Λόλα να 1 μήλο” στο “Lola look at the Apple”

2011-02-10T18:58:00.000+02:00

Στα 7 χρόνια λένε ότι αλλάζει η γενιά, άρα στα 26 μου είμαι ήδη μια γενιά μακριά από τους σημερινούς μαθητές γυμνασίου και λυκείου. Και όμως δεν έχουμε πολλές διαφορές, με εξαίρεση ότι αυτά τα παιδιά δεν είδαν ποτέ Beverly για να έχουν το δίλημμα Brandon ή Dylan, ούτε ξέρουν τι είναι το ¨αστροπελέκι¨ από τους Απαράδεκτους. Oι γενιές παρουσιάζουν αρκετές ομοιότητες μεταξύ τους διαχρονικά, όσον αφορά κυρίως στις τάσεις και στις συμπεριφορές στις ηλικίες 13-24. Αυτό εξάλλου έδειξε και η έρευνα για τη νέα γενιά από την ΕΔΕΕ και την GFK που παρουσιάστηκε την Πέμπτη, 3/2 στο χώρο της Αθηναΐδας εν μέσω καταρρακτώδους βροχής.

Σύμφωνα με τα πορίσματα της έρευνας οι νέοι στο γυμνάσιο περνούν, όπως και παλιά, τη φάση του «χαλαρά» και προσπαθούν να «ανεξαρτητοποιηθούν», γιατί μεγαλώνουν… Στο λύκειο, όπως πάντα, τα περιθώρια στενεύουν και κυριαρχούν τα πρέπει, η πίεση και το άγχος, ενώ το Πανεπιστήμιο αποτελεί το ρέκβιεμ της ανεμελιάς και της ΜΗ ευθύνης!

Αυτό όμως που έχει αλλάξει με το πέρασμα των ετών και υπέδειξε, ή καλύτερα επιβεβαίωσε η έρευνα, είναι ο τρόπος προσέγγισης των νέων.

Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς της δικής μου γενιάς, τους τρόπους και τις μεθόδους μαζικής προσέγγισης των νέων σε μια εποχή χωρίς κινητό τηλέφωνο και νηπιακής μορφής internet - θυμάμαι ακόμη στην πρώτη λυκείου να μαθαίνω από ποια συντόμευση στο desktop μπαίνω internet με dial up connection!

Οι νέοι δεν ήταν μαζικά συγκεντρωμένοι σε συγκεκριμένους (ιστο)χώρους σε αντίθεση με τις μέρες μας, όπου και υπάρχει αυτή η επιθυμητή συγκέντρωση και είναι απόλυτα μετρήσιμη.

Social media it is! Πλέον η χρήση των sm βρίσκεται σε «έξαρση» ήδη από την ηλικία των 13 ετών, frenzy, όπως λέει και η αγαπημένη μας director. Όλοι οι μαθητές γυμνασίου-λυκείου καθώς και οι φοιτητές, είναι απόλυτα καλωδιωμένοι, συνδεδεμένοι όλη τη μέρα στο διαδίκτυο και έχουν τουλάχιστον ένα λογαριασμό στις διαδικτυακές κοινότητες (FB, TWITTER κ.α.).

Επίσης οι νέοι αυτής της ηλικίας είναι πιο ψαγμένοι και περισσότερο καχύποπτοι. Γι’ αυτό σύμφωνα με την έρευνα απαξιώνουν πλήρως την πολιτική και τους εκπροσώπους της, μη μπορώντας να βρουν ουσιαστικές διαφορές, παρά μόνο στα χρώματα του κάθε κόμματος.

Απευθυνόμενος στα νεανικά κοινά χρειάζεται να επικοινωνήσεις με απλό τρόπο αλλά δημιουργικό, ακουμπώντας τα συναισθήματά τους, μιλώντας ειλικρινά, εκεί που έχουν όρεξη να σε δουν, όπως μία συναυλία ή σε ένα γήπεδο ή σε ένα αγαπημένο site – portal –blog και όχι στην τηλεόραση ή στην εφημερίδα, μέσα τα οποία θεωρούν ότι υπηρετούν σκοπούς συγκεκριμένων ατόμων. Σε αυτήν την περίπτωση έχεις περισσότερες πιθανότητες να πετύχεις το στόχο σου μέσα σε λιγότερο χρόνο.

Στην προσέγγιση και στην επικοινωνία προς τα νεανικά κοινά θα χρειαστεί να λάβουμε υπόψη μας τα αποτελέσματα τέτοιων ερευνών. Μην ξεχνάμε όμως ότι πρέπει να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς απέναντί τους, αλλιώς θα χάσουμε την εμπιστοσύνη τους.

Κλείνοντας άξιο σχολιασμού είναι ότι οι νέοι χρησιμοποιούν τόσο πολύ τα social media σαν τρόπο επικοινωνίας στις διαπροσωπικές τους σχέσεις, έτσι ώστε να αποτελούν τη βασική αιτία που πλέον δε συναντιούνται συχνά για να τα πουν από κοντά αλλά επιλέγουν να twittaroun, να facebookiazontai και να chataroun μέσω διαδικτύου…
http://www.edee.gr/default.asp?pid=55&artid=47

Νεφέλη Βιτζηλαίου(@Nef_Vitz)

@Αραβική_Επανάσταση #fact

2011-02-08T17:44:00.002+02:00

-Ιούνιος 2008…Χαράρε…Άλλη μία εκλογική διαδικασία στην αιματοβαμμένη Αφρική. Αυτήν τη φορά οι πολίτες της Ζιμπάμπουε προσέρχονται στις κάλπες για να εκλέξουν τον Πρόεδρό τους και τους κοινοβουλευτικούς τους αντιπροσώπους. Βία, νοθεία, ύποπτες απαγωγές δημοσιογράφων και ακτιβιστών στιγματίζουν τις εκλογές. Ενώ όλα τα παραδοσιακά μέσα είναι φιμωμένα, η όποια πληροφόρηση έρχεται μέσω twitter. To timeline λειτουργεί σαν άμεση ανταπόκριση του CNN.

-Ιούνιος 2009…Τεχεράνη…Ο Αχμαντινετζάντ αντιμέτωπος με τις εκλογές. Ο αντίπαλος του ηγείται ενός ισχυρού αντικαθεστωτικού ρεύματος και το Ιράν βιώνει τις μεγαλύτερες αναταραχές μετά την Ισλαμική επανάσταση. Ενώ οι δυτικοί δημοσιογράφοι είτε έχουν απελαθεί είτε δεν τους έχει επιτραπεί καν η είσοδος στη χώρα, το Πράσινο Κίνημα παίρνει φωτιά, όπως επίσης και τα tweets. Όλος ο κόσμος αποκτά εικόνα από τις οδομαχίες των διαδηλωτών με τους Φρουρούς της Επαναστάσεως και το καθεστώς των Αγιατολάδων για πρώτη φορά δεν μπορεί να ελέγξει τα μέσα.

-Ιανουάριος 2011…χθες…σήμερα...τώρα…Τύνιδα…ΟιΤυνίσιοι ξεχύθηκαν στους δρόμους ορμώμενοι από την πείνα, την ανεργία, την ανέχεια και ξεκίνησαν μία επανάσταση χωρίς ηγέτη, χωρίς ιδεολογική βάση αλλά με μόνο έρεισμα το αίσθημα της επιβίωσης αλλά και της αξιοπρέπειάς τους. Μία αξιοπρέπεια, η οποία έχει καταπατηθεί προ πολλού. Στην αυγή του 2011 ξεκινούν δειλά τα βήματα προς την πρώτη Αραβική επανάσταση. Ήρθε το τέλος των Αραβικών δημοκρατιών τύπου Τυνησία, Αίγυπτος κλπ; Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει. Τα παραδοσιακά μέσα παγκοσμίως όμως διαλαλούν ότι είναι η πρώτη «Twitter επανάσταση» και ότι το twitter, το facebook και τα blogs έβγαλαν του Τυνήσιους στους δρόμους. Οι τόποι των συγκρούσεων στους δρόμους, τα νέα από τις εξελίξεις για το σχηματισμό κυβέρνησης, τα καλέσματα για συγκεντρώσεις κυκλοφορούν μέσω των social media στα δρόμους και τα souk της Τύνιδας. Νέοι της Τυνησίας συνεχώς ενημερώνουν την υφήλιο για τις εξελίξεις στη χώρα τους.

-Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2011…τώρα…αύριο…Κάιρο…Οι Αιγύπτιοι ‘ντρέπονται’ που δεν ήταν οι πρώτοι να ξεσηκωθούν εναντίον του καθεστώτος τους αλλά τους πρόλαβαν οι Τυνήσιοι. Η υπερηφάνεια τους για το ένδοξο Αιγυπτιακό έθνος δεν τους αφήνει αμέτοχους. Ο 83χρονος Μουμπάρακ, ο οποίος βρίσκεται στην εξουσία τα τελευταία 30 χρόνια, δεν νιώθει πια τη θέση του ασφαλή. Ένα από τα πρώτα μέτρα που έλαβε από την αρχή ήταν να κόψει το internet. Με αίτημά της η κυβέρνηση των Η.Π.Α. προς τον Μουμπάρακ ζητούσε να ανασταλεί η απαγόρευση του internet και να ξεμπλοκάρει τα social media. Για αρκετές ημέρες τα hash tags #egypt #mubarak #tahrir #25jan ήταν στα top trends. Η Google την ημέρα της μεγαλύτερης συγκέντρωσης διαμαρτυρίας στην Αίγυπτο ανακοίνωσε έναν αριθμό τηλεφώνου στον οποίο καλούσε όποιος ήθελε, άφηνε το μήνυμά του και αυτό «ανέβαινε» στο twitter χωρίς να απαιτείται σύνδεση στο internet.

Τόσο πολύ συνέβαλε όμως το twitter ώστε να χαρακτηρίσει ολόκληρο το κίνημα των Αραβικών εξεγέρσεων; Μάλλον είναι αρκετά απλουστευτική αυτή η προσέγγιση. Ίσως δεν θα έπρεπε να πέσουμε στην παγίδα να συγκρίνουμε το twitter με το Al Jazeera, αλλά να αναλογιστούμε πως τα social media συμβάλλουν στη διαμόρφωση της σφαίρας των media. Όπως αναφέρει ο Marc Lynch στο Foreign Policy χωρίς το twitter πράγματι δεν θα είχαμε εικόνα από τα τεκταινομένα μέσα στην Τυνησία και στην Αίγυπτο, αλλά η αναμετάδοση αυτών των εικόνων από το Al Jazeera είναι που έδωσαν αυτήν τη νέα δυναμική στο «twitter κίνημα».

Ισχύει ότι το internet και δη τα social media είναι εξαιρετικά εργαλεία για την κινητοποίηση της κοινωνίας (βλ. Scott and Street 2001). Αλλά εξακολουθεί να εκκρεμεί το μεγαλύτερο ζήτημα που εμποδίζει τα social networks και το internet από το να παίζουν καταλυτικό ρόλο στις διαδικασίες κοινωνικής διαμόρφωσης, δηλαδή η πρόσβαση στο internet, τα new media και τα social networks. Αυτοί που post-αραν τα νέα από την Τύνιδα δεν ήταν πολλοί, ούτε ήταν πολλοί αυτοί που διάβαζαν τα νέα τους εντός Τύνιδας. Εδώ όμως «επεμβαίνει» η επιρροή των συγκεκριμένων ανθρώπων ως ένα ποιοτικό χαρακτηριστικό, το οποίο ισοσκελίζει τον ποσοτικό χαρακτήρα της προσβασιμότητας. Τόσο η φύση των συγκεκριμένων που συμμετείχαν στην online διαδικασία, όσο και η ποιότητα των πληροφοριών τους είναι τα στοιχεία που κατατάσσουν το twitter και τα social media γενικότερα σε influential factors των γεγονότων.

Το κρίσιμο ερώτημα το οποίο πρέπει να απαντηθεί είναι, εάν η εξέγερση θα είχε γίνει και χωρίς τη χρήση των social media. Μόνο έτσι μπορούμε να κρίνουμε το ρόλο των social media σε διαδικασίες κοινωνικής και πολιτικής διαμόρφωσης.

Αλήθεια, οι εξελίξεις στη Ζιμπάμπουε, το Ιράν, την Τυνησία και το Κάιρο θα ήταν οι ίδιες χωρίς το twitter και τα social media;

Του Δημήτρη Χαζάπη (@dchazapis)

Βιβλιογραφία:

Scott, A. and Street, J. (2001) From media politics to e-protest? The use of popular culture and new media in parties and social movements, In: F. Webster (ed) Culture and Politics in the Information Age: A new Politics? London: Routledge

Είναι πολύ εύκολο να είσαι ευτυχής. Αρκεί να έχεις γνωρίσει μεγάλη δυστυχία. *

2011-01-23T15:08:00.000+02:00

Διάβαζα πρόσφατα τη μελέτη Legatum Prosperity Index (http://www.prosperity.com/default.aspx) που μετράει το βαθμό ευημερίας σε 110 χώρες που αντιπροσωπεύουν το 90% του παγκόσμιου πληθυσμού, όπου –παρά την κρίση– βρισκόμαστε στη 39^η θέση, με τη Νορβηγία στην 1^η θέση, τις ΗΠΑ στη 10^η και τη Βρετανία στη 13^η θέση.

Συνδύασα τη μελέτη αυτή με την ανακοίνωση που είχε κάνει πριν λίγους μήνες ο βρετανός πρωθυπουργός David Cameron ότι θα μετρά την πρόοδο της χώρας του “όχι μόνο ως προς την οικονομική κατάσταση αλλά και ως προς το βαθμό ευημερίας των πολιτών της”. Σε εφαρμογή της απόφασης αυτής το Γραφείο Εθνικής Στατιστικής της Βρετανίας άρχισε να μετράει την ευημερία των πολιτών. Η έρευνα έγινε σε δείγμα πολλών χιλιάδων βρετανών, οι οποίοι κλήθηκαν να περιγράψουν το βαθμό ευτυχίας τους σε μια κλίμακα από το ένα μέχρι το δέκα. Προφανώς στην κλίμακα αυτή το “μηδέν” θα είναι να θρηνείς σε μια γωνιά για την κατάντια και τη μαύρη μοίρα σου και το “δέκα” να χοροπηδάς από ευτυχία και χαρά. Το αποτέλεσμα τελικά ήταν 5,3 στα 10, δηλαδή “μετρίως ευτυχισμένοι”. Ένα μάλλον ικανοποιητικό αποτέλεσμα, αν λάβει κανείς υπόψη το συγκρατημένο και φλεγματικό χαρακτήρα των βρετανών και την κρίση που ακόμη βιώνουν έντονα.

Συγχρόνως παρατηρώ τη δική μας γενικευμένη κατήφεια και απαισιοδοξία, την καταστροφολογία και την “εθνική” μελαγχολία, που ενισχύονται εκκωφαντικά από τους εργολάβους της μιζέριας, δηλαδή τους δημοσιογράφους και σχολιαστές κυρίως της τηλεόρασης. Με μια τέτοια ατμόσφαιρα, υποθέτω ότι αν γινόταν εδώ μια παρόμοια μέτρηση τα αποτελέσματα θα ήταν ιδιαίτερα αρνητικά, για να μην πω, υπό το μηδέν.

Είναι όμως αυτή η πραγματικότητα; Έφτασαν οκτώ μήνες εφαρμογής των περιοριστικών πολιτικών του μνημονίου και η μείωση της καταναλωτικής μας ευχέρειας για να έχουμε γίνει κιόλας τόσο δυστυχείς; Τόσο πολύ μας στεναχωρεί η απώλεια της εθνικής νιρβάνα και του “ελληνικού ονείρου”; Οι δυσκολίες που περνάμε και που έχουμε μπροστά μας ισοδυναμούν με το τέλος της ευτυχίας;

Ο γάλλος δραματουργός και συγγραφέας Romain Rolland έλεγε ότι “ευτυχία είναι να γνωρίζεις τα όρια σου και να τα αγαπάς”. Κι αυτό είναι που χρειάζεται να γίνει στην Ελλάδα σήμερα. Να γνωρίσουμε τα όρια μας, να μετρήσουμε τις δυνατότητες μας, να τις αγαπήσουμε και να δημιουργήσουμε μέσα σε αυτές αντί να παρασυρόμαστε από τα “ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα” ή να ζούμε με δανεικά.

Κι ενώ σκεφτόμουν όλα αυτά συνάντησα στο κέντρο της Αθήνας έναν βετεράνο των εθνικών αγώνων, φίλο και συμπολεμιστή του πατέρα μου, ο οποίος εν μέσω των πορειών από τη μια των προνομιούχων εργαζομένων των ΔΕΚΟ κι από την άλλη των “αντιεξουσιαστών” μού είπε: “Μεγαλώσαμε στην κατοχή και στον εμφύλιο, πεινάσαμε, ματώσαμε. Ζήσαμε την ορφάνια. Είδαμε αδέλφια και φίλους μας να σκοτώνονται. Εσείς οι νέοι δεν ξέρετε τι σημαίνει να ζεις σε πραγματικά σκληρούς καιρούς και τώρα στα δύσκολα σαστίσατε”.

Και τότε κατάλαβα ότι οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να είμαστε μίζεροι και παραιτημένοι.

* Λέων Τολστόι

Ελλάδα 2011… αλλάζει κάτι;

2011-01-11T12:59:00.000+02:00

Πέρασαν κιόλας 11 μέρες από τότε που ανέτειλε η νέα δεκαετία. Εκτός από το εορταστικό κλίμα των ημερών, τις επισκέψεις, τα τραπέζια και τα δώρα, φέτος είχαμε και ένα επιπλέον task: να κατανοήσουμε τις αλλαγές που σηματοδότησε η είσοδός μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Να αφομοιώσουμε τις τεράστιες και όχι ακόμη απολύτως κατανοητές αλλαγές που έχει επιφέρει η κρίση στην Ελλάδα σε κοινωνικοπολιτικό και οικονομικό επίπεδο, με ότι αυτό σηματοδοτεί για τα επόμενα χρόνια. Ήταν μια χρονιά αναθεώρησης και επαναπροσδιορισμού αξιών, μία χρονιά γεμάτη εντάσεις με κοινωνικές εκρήξεις και ρήξεις με κάθε τι παλιακό και χρησιμοποιώ τον όρο παλιακό γιατί μόνο έτσι μπορώ να κατανοήσω τις συμπεριφορές και τις απόψεις των παλαιότερων γενεών για τα τεκταινόμενα.

Γιορτάσαμε την Πρωτοχρονιά λοιπόν και περίμενα μετά τα εορταστικά και γεμάτα πυροτεχνήματα τηλεοπτικά ρεπορτάζ να δω πως θα διαμορφωθεί η δημόσια agenda, τουλάχιστον για την αρχή του έτους, και να δω μήπως αλλάξει τελικά κάτι με την έναρξη της δεύτερης δεκαετίας του 2000.

Έχουμε και λέμε: η χώρα μας συνεχίζει να βρίσκεται υπό την επιτήρηση και τη στενή πίεση των διεθνών αγορών, όπως την εποχή προ ΔΝΤ. Η κατάσταση στην Κυβέρνηση… καζάνι που βράζει, η Νέα Δημοκρατία… σε αναζήτηση ταυτότητας και επαναπροσδιορισμού του ιδεολογικού της υπόβαθρου, το νέο κόμμα της Ντόρας Μπακογιάννη… προσπαθεί να συντονίσει το βηματισμό του και η Αριστερά, όπως αυτή διασπάται στα διάφορα κόμματα, αντιτίθεται σε κάθε τι που προτείνεται εμμένοντας στην άποψη της περί επιβεβλημένης χρεωκοπίας και δημιουργίας μίας νέας σοσιαλιστικής βιώσιμης αγοράς.

Και μέσα σε όλο αυτό τον κυκεώνα της ειδησεογραφίας, το πιο πρόσφατο λήμμα που προστέθηκε στο δημόσιας θεματολογίας λεξιλόγιο μας είναι το «Τείχος». «Ένα Τείχος που θα κατασκευαστεί στον Έβρο για να εμποδίσει την εισροή μεταναστών», όπως αποκάλυψε ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Χρήστος Παπουτσής, σε συνέντευξή του στο πρακτορείο ΑΠΕ-ΜΠΕ. «Τείχος προστασίας», όπως τα αντίστοιχα που έχουν οι υπολογιστές για να αποφύγουν την εισβολή κακόβουλων λογισμικών; ρωτάω εγώ.

Το τείχος στα σύνορα ΗΠΑ- Μεξικού

Αυτό το «Τείχος» λοιπόν, αν και μπήκε στη δημόσια συζήτηση, θεωρώ ότι δεν έχει ακόμη αναδειχθεί σε πρώτο θέμα. Γιατί;

Επειδή δεν συμφέρει; Επειδή ακόμη δεν έχουν γίνει συλλαλητήρια υπέρ των μεταναστών; Επειδή δεν υπάρχουν ακόμη εντυπωσιακές εικόνες για να δείξουν τα κανάλια και δεν πουλάει η ιστορία; Αργά ή γρήγορα όμως θα συμβεί, και πολύ φοβάμαι με βίαιο και τελείως «τηλεοπτικό» τρόπο!

Αυτό που με στεναχωρεί είναι η για ακόμη μια φορά επιδερμική αντιμετώπιση του ζητήματος από την ελληνική κοινωνία. Tόσο αυτών που χαιρετίζουν την πρωτοβουλία όσο και αυτών που εναντιώνονται. Φταίει όμως μόνο η κοινωνία για τη συμπεριφορά της ή μήπως και οι διοικούντες που δεν ενημερώνουν ξεκάθαρα για το θέμα της παράνομης μετανάστευσης που τόσο ταλαιπωρεί πρωταρχικά τους ίδιους τους μετανάστες αλλά και την ελληνική κοινωνία;

Προσωπικά δεν μου είναι εύκολο να αποδεχθώ πως η μόνη λύση είναι να υψωθεί ένα Τείχος στον Έβρο. Ίσως να μπορούσε να αποτελέσει μέρος της λύσης του προβλήματος της παράνομης μετανάστευσης, αλλά όχι ότι μπορεί να λειτουργήσει από μόνη της. Ακόμη και αν το χερσαίο τμήμα των συνόρων μας διαφυλάσσεται με αυτό τον τρόπο, τι γίνεται με το θαλάσσιο μέτωπο; Τι γίνεται αφού περάσουν στα ελληνικά σύνορα; Σε ποιον απευθύνονται; Ποιος θα τους βοηθήσει; Ποια είναι τα σημεία υποδοχής; Ποια είναι η θέση και η συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που σύνορό και πύλη εισόδου της, είναι η Ελλάδα;

Το ποιος είναι υπεύθυνος και ποιος πρέπει να αναλάβει ευθύνες και να στηρίξει την προσπάθεια, δεν το έχουμε κατανοήσει και φοβάμαι ότι έτσι θα παραμείνει και στο μέλλον.

Το λάθος της Κυβέρνησης κατά τη γνώμη μου είναι ότι δεν θέτει το ζήτημα στις πραγματικές τους διαστάσεις. Εάν εγώ μπορώ να κατανοήσω ότι το πρόβλημα της μετανάστευσης δεν είναι μόνο ελληνικό αλλά πανευρωπαϊκό - γιατί είναι πρόβλημα ολόκληρης της Ε.Ε- τότε γιατί δεν το επικοινωνούν σε αυτό το πλαίσιο;Υπάρχουν απαντήσεις σε όλα αυτά; Εγώ τουλάχιστον δεν έχω διαβάσει ή ακούσει κάτι περί ολοκληρωμένου και συντονισμένου προγράμματος αντιμετώπισης της κατάστασης.

Πρόβλημα στη διαχείριση; Επικοινωνιακό κενό από πλευράς κυβέρνησης ή λάθος προτεραιότητες;

Θα ήταν πολύ πιο εύκολο να περάσει στην ελληνική κοινωνία ως απόφαση των Βρυξελλών, αποδεκτή από όλα τα Κράτη-Μέλη, παρά ως μία ακόμη κυβερνητική απόφαση. Πιστεύω ότι η συζήτηση θα ανοίξει τις επόμενες εβδομάδες και ελπίζω με τα σωστά δεδομένα και αποτελέσματα.

Εύχομαι με αφορμή το μεταναστευτικό να ανοίξει η συζήτηση και για όλα τα άλλα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα. Κουράστηκα να ακούω ξεπερασμένους, αλλά ακόμη διψασμένους για εξουσία πολιτικάντες να υπόσχονται, να μιλούν για ιδεολογίες, για ορθές πολιτικές και βήματα μπροστά. Εύχομαι το 2011, οι πολιτικοί μας να αγαπήσουν λίγο περισσότερο τη χώρα από ότι τον εαυτό τους. Εύχομαι και εμείς οι ίδιοι να αλλάξουμε, να πετάξουμε τις παρωπίδες και επιτέλους να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματά σαν δικά μας, γιατί είναι δικά μας.

Καλή μας χρονιά

Ξενοφών Ελευθεριάδης

Ζουν ανάμεσά μας..

2011-01-05T15:54:00.005+02:00

Είσαι διορατικός; Έχεις αυτοπεποίθηση; Αν έχεις και λογαριασμό στο twitter, τότε ίσως διαθέτεις όσα χρειάζονται για να γίνεις ο επόμενος “trend-setter”!

Κάποιες αξίες είναι σίγουρα διαχρονικές. Η Marilyn Monroe θα είναι πάντα το απόλυτο θηλυκό και ο Pablo Picasso ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους όλων των εποχών. Τα νέα όμως δεδομένα στην επικοινωνία, τη δουλειά και την καθημερινότητά μας έχουν ουσιαστικά μετατρέψει τον καθένα από μας σε εν δυνάμει “trend-setter”, ο οποίος - εάν χρησιμοποιήσει σωστά τα σύγχρονα μέσα που διαθέτει - μπορεί να αποβεί «μοιραίος» στις αποφάσεις και τις επιλογές του κοινωνικού του κύκλου, των πελατών του ή ακόμη και ανθρώπων που ελάχιστα γνωρίζει μέσω των social media… Η αμφίδρομη επικοινωνία, η δυνατότητα να εισακουσθεί κανείς μέσω του προσωπικού του blog, καθώς και οι πλέον ιλιγγιώδεις ταχύτητες με τις οποίες εξαπλώνονται ιδέες & προϊόντα, αποτελούν πρώτης τάξεως ευκαιρίες για τη μετατροπή ενός καθημερινού - αλλά σίγουρα χαρισματικού – ανθρώπου και επαγγελματία σε επηρεαστή γνώμης.

Το μέσο και η ταχύτητα της επιρροής μπορεί να διαφέρουν σε σύγκριση με το παρελθόν, ένα όμως παραμένει πάντα σταθερό: η ικανότητα ουσιαστικά των “trend-setters” να παίρνουν μια ιδέα, brand ή concept που δεν ανήκει στη συνείδηση του κύριου ρεύματος και να το μετατρέπουν σε αυτό ακριβώς. Σε κάτι cool, που κάποτε λίγοι γνώριζαν και τώρα όλοι θέλουν να αποκτήσουν ή να κάνουν.

Tip: Τις περισσότερες φορές το ζητούμενο είναι να εντοπίσει κανείς το σωστό «κανάλι». Άπαξ και γίνει αυτό – και εάν φυσικά διαθέτει τα απαραίτητα qualities - ο κόσμος μπορεί να γίνει δικός του!

INFLUENCERS FULL VERSION from R+I creative on Vimeo.

Μαρία Αρβανιτίδη

What if we organized a worldwide contest for the best marketer ever?

2010-12-23T11:32:00.000+02:00

According to the article of Stephanie Fierman, Managing Director at Marketing Mojo LLC we all know who he is, we have sent him letters, we have sung for him, we give him sweets and candies every year -although he should keep an eye on his food habits- and, especially, given Greece's financial situation most of us are counting our hopes on him for this year’s presents!

You guessed right..

We are talking about Santa Claus and let’s see why:

“ o Long-term reputation management: No steroid use or bogus investment schemes here. Ever. Santa is one reliable dude. And he appears to do what’s right even when no one is looking.

o Brand promise and the “continuous connected experience”: No matter where you go, you get the same reinforcing message from and about Santa Claus. Movies, television, email, social media, online video, radio, snail mail, retail – it doesn’t matter. He has a booming voice, he’s fat, he wears a red suit and he brings good stuff.

o Accurate, On-Time Delivery. Neither WikiLeaks, nor Chilean mining disasters, nor 0% interest rates will keep Santa from delivering the goods on Christmas Eve.

o Supply Chain Management. You have to admire the man’s ability to manage his vendors, handle inventory, move the merch and turn on a dime. Your kid decides at the last minute that she wants a Wii instead of the bike that Santa has already bought and loaded on the sleigh? The Wii will be under the tree, for sure.

o Never any hidden charges: There are no Congressional Committees convening to discuss whether Santa is taking advantage of consumers. There are no pending FTC rules in the pipeline. No small print.

o Santa’s pricing policies appears just perfect, in every product category ever invented. And shipping is always free.

o Brand advocacy. Think of all the parents who read stories about Santa, take their children to see Santa and tuck said children into bed on Christmas Eve with the promise that Santa will soon arrive with presents. Even adults will sometimes tell each other what they want from Santa. The dude’s got an army of advocates carrying his message each and every year, and everyone’s happy to do it.

o Returns and Exchanges. No problem. While one of Santa’s elves may ask you to accompany him to the mall, that’s a small price to pay for better loot.

o Long-term view of the customer relationship: Santa is committed to lifetime value. If you’re a kid, he wants you to tell your parents and your grandparents and your teachers all about what you want. He wants you to post what he gave you on Facebook. He wants to take a picture with you and your friends at the mall. Santa: the ultimate “circle of life” promoter.

o Customer targeting and personalization: If you ask Santa for an iTouch, you’re going to get an iTouch. And if you state a preference, Santa is also highly likely to deliver an iTouch in the colour of your choice.

o He invites you to be a vital part of his brand and help make the world a better place. Be nice, get your gift. Be naughty, and you’re on your own. No anonymous troll behaviour on the Web, no TMZ stories, no threatening or yelling. Everyone knows the rules, the rules don’t change and there are big rewards for all. Or not.

o Brand benefits powerful enough to overcome controversy: Santa has a problem that few other brands ever experience: that is, some people don’t believe he exists! You may not like Red Bull, or Microsoft, or Kim Kardashian, or whatever, but you wouldn’t think of denying their very existence on the planet. And yet, Santa transcends even this existential challenge. Even those who say they “know” he doesn’t exist still enjoy the gestalt of the brand. Name me a pizza chain or a department store or search engine who can say the same. ”

Santa Claus is the best marketer ever - isn’t he?

Source: http://blog.mengonline.com

Σύλβια Παπαβλασοπούλου

Με 314 έναντι 311, Silvio keeps walking!

2010-12-20T14:12:00.002+02:00

H συμπεριφορά του και οι δηλώσεις του κατά καιρούς υπήρξαν απίθανες και προκλητικές. Τα σκάνδαλα για τη ζωή του αμέτρητα, οι κατηγορίες εναντίον του πολλές και σοβαρές. Ωστόσο, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι συνεχίζει να είναι ο Πρωθυπουργός της Ιταλίας των 60 εκατομμυρίων, μιας χώρας που γέννησε παγκόσμιες φυσιογνωμίες, σπουδαίους πολιτικούς ηγέτες και υπήρξε ανέκαθεν χώρα μεγάλων πολιτικών ρευμάτων.

Συμπεριφερόμενος όπως ακριβώς αισθάνεται, χωρίς να ενδιαφέρεται για το πολιτικό κόστος των πράξεών του, ο Μπερλουσκόνι οδηγεί στην ανεργία πολιτικούς αναλυτές, επικοινωνιολόγους και δημοσιογράφους περνώντας αλώβητος από οποιαδήποτε αναμενόμενη ήττα. Η πρόσφατη πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησής του κατέληξε ως μία ακόμη δικαίωσή του, έστω και αν αυτή ήταν οριακή, για 3 μόλις ψήφους.

Η υποκρισία των υπολοίπων ενοχλεί περισσότερο από την εκκεντρικότητα του ίδιου, η ανυπαρξία των αντιπάλων του πονάει περισσότερο τους Ιταλούς από ότι τα shows που δίνει ο Πρωθυπουργός τους ανά τον κόσμο.

Ο μέσος Ιταλός αισθάνεται πιο προδομένος από τη μετάλλαξη της πάλαι ποτέ δεσπόζουσας Κεντροαριστεράς των scioperi (απεργών) και των ηγετών-φιλοσόφων, παρά από την κωμωδία που παίζει ο Μπερλουσκόνι. Εξάλλου σε ζητήματα που χρειάστηκαν άμεσες παρεμβάσεις και όχι διαβουλεύσεις επί διαβουλέυσεων, ο il Cavaliere υπήρξε πιο αποτελεσματικός, όπως η αποκατάσταση των διμερών σχέσεων με τη Λιβύη αλλά και με τη Ρωσία.

Επικοινωνιακά ο Μπερλουσκόνι εκμεταλλεύτηκε επιδέξια την απογύμνωση των ιδεολογιών και των αναποτελεσματικών πολιτικών που εφάρμοσαν οι προοδευτικές δυνάμεις και αναδείχτηκε ως η πράξη, απέναντι στη θεωρία. Όντας αυθεντικός, εξέθεσε τους σοβαροφανείς και στημένους αντιπάλους του, που έχοντας χάσει επαφή με τα κοινά τους πίστευαν ότι τους θεωρούν πιο σοβαρούς από αυτόν και αυτό έφτανε. Τα σκάνδαλα δεν τον αγγίζουν γιατί δεν προσπάθησε να πείσει ότι είναι άμεμπτος και αλάθητος. Κανείς δεν εκπλήσσεται από τις αποκαλύψεις γιατί απλά δεν αξίωναν κάτι διαφορετικό από τον ίδιο.

Η επιχειρηματική του ενασχόληση αλλά και η ενασχόληση του με τη Μίλαν του επέτρεπε να έχει καλύτερη αντίληψη της επικοινωνίας και της επαφής με τα κοινά. Άλλωστε, με κάθε του κίνηση πείθει τα κοινά στα οποία έχει επιλέξει να απευθύνεται, ότι χωρίς αυτόν τα πράγματα θα είναι χειρότερα.

Η Ιταλία είναι μια χώρα που η πολιτική αστάθεια έχει γίνει συνώνυμό της. Αργά η γρήγορα, ο Μπερλουσκόνι θα φύγει και κάποιοι θα θεωρήσουν ότι κέρδισαν. Ο «μπερλουσκονισμός» όμως θα κυριαρχήσει και σε άλλες χώρες, όσο οι πολιτικοί δεν αντιλαμβάνονται τα ρεύματα των καιρών και αρνούνται να επικοινωνήσουν με τα κοινά τους στους όρους μιας νέας εποχής.

Θωμάς Κότσης